Eindelijk gelezen: Timothy Morton’s tweede boek The Ecological Thought, (en daarvoor het begin van Ecology Without Nature). Dark ecology, niet het groene-let’s-preserve-the-environment-denken, maar een radicaler uitgaan van de verbondenheid van alles met alles. Ik weet niet zeker of ik het in alle opzichten eens ben met Morton, maar zijn filosofisch voorstel brengt ons veel verder dan de traditionele ‘groene’ politiek (in het voorstellen van de wereld, en een toekomst).
Tim Morton – as you might know – blogt en zet lezingen en lessen online: ecologywithoutnature.blogspot.com/
Een aantal maanden geleden was ik er ook al eens aan begonnen, toen was mijn reactie – weet ik al, weet ik al, weet ik al, niets nieuws – en las ik het niet uit. (Ook vanwege een totale desinteresse in Flying Lotus-type-of-pop.) Een paar dagen geleden pakte ik het boek weer op, en begon het laatste hoofdstuk te lezen. Dit keer wekte het mijn interesse – vooral vanuit de gedachte aan hauntology als uitbanning of bezwering van het verleden, en ik las alle hoofdstukken, teruggaand, door het boek, in omgekeerde volgorde. Reynolds blijft toch een van de beste schrijvers over popmuziek.
Twee weken geleden was ik bezig om in 600 woorden uit te leggen wat Speculative Realism is – voor Metropolis M (komt in het volgende nummer). De context weet ik niet heel precies, (het was een kortetermijnklus) – er was een kunstenaar in dat nummer voor of volgens wie het heel belangrijk was.
Een beetje laat (?) ontdek ik nu dat er sinds een week of 2 een discussie woedt over New Aesthetics, en via new-aesthetic.tumblr.com, en Bruce Sterling (o.a. www.wired.com/beyond_the_beyond/2012/04/generation-generator-new-aesthetic/, en thecreatorsproject.com/in-response-to-bruce-sterlings-essay-on-the-new-aesthetic, blijkt Ian Bogost dat te verbinden met Object Oriented Ontology: www.theatlantic.com/technology/archive/2012/04/the-new-aesthetic-needs-to-get-weirder/255838/. Mij herinnert die nieuwe esthetische sensibiliteit erg aan ‘post internet art’.
De ‘post’ waar het om begon is overigens van bijna een jaar geleden: www.riglondon.com/2011/05/06/the-new-aesthetic/. Enz.
Ik moet eerst meer denken voor ik er echt iets zinnigs over kan zeggen. Nu kom ik niet verder dan het voordehandliggende – dat het een voordehandliggende ‘aesthetics’ is voor de digital native die vergroeid is geraakt met youtube, ipod, iphone, facebook, googlemaps en computergames. Enz.
Enz.
(Of: het werd tijd).
((Of: voeg dit toe – thequietus.com/articles/07838-the-new-bleak)
The New North heeft als ondertitel The World in 2050. Het is een populair wetenschappelijke studie – hier en daar wat Amerikaans in stijl (d.w.z. hoofdstukken beginnen met persoonlijke anekdotes), maar met nette en zeer uitgebreide noten die een kwart van het boek beslaan en waarin de verwijzingen staan naar de wetenschappelijke gegevens & artikelen.
Ik ga het hier niet samenvatten (recensies genoeg te vinden). Gebaseerd op data over klimaatverandering, demografie, economische ontwikkeling, energieverbruik en internationele wetgeving, schetst hij een overtuigend beeld van de nabije toekomst. Smith is geograaf en heeft veel onderzoek gedaan naar klimaatverandering in het Noordpoolgebied. The New North focust dan ook op de ontwikkeling van dit gebied. Het Noordpoolgebied bevat de grootste voorraad olie & aardgas (bij de huidige ontwikkeling blijft de economie daar in de komende jaren nog meer van afhankelijk dan we al zijn), door de opwarming worden scheepvaart en ontginning steeds minder moeilijk, en ten derde: er is een enorme politieke en culturele dynamiek in dit gebied, gevoed door de grotere onafhankelijkheid van Nunavut en Kalaallit Nunaat (sorry, ik kan het niet laten om dat te schrijven in plaats van Groenland). Nu staat Smith als geograaf eerder aan de ecologische kant dan aan de kant van de investeerders, maar hij schets zowel de negatieve als de positieve effecten van deze (onstuitbare) ontwikkeling.
Weinig in het boek was echt nieuw voor me (qua grote lijnen dan, details wel) – maar als geïntegreerde blik: erg goed.
Hier, by request, links naar mijn in 3 stukken geknipte best-wel-lange verslag van de Boek uit de Band-conferentie van 23 maart, zoals gepubliceerd op de blog van The Unbound Book.
Boek uit de Band I
Boek uit de Band II
Boek uit de Band III
Vrijdag 23 maart in de Openbare Bibliotheek Amsterdam: een conferentie over het maken van e-boeken, Boek uit de band, georganiseerd door o.a. het Institute of Network Cultures. Ik zal er verslag van doen – quasi live. Dat wordt een dag simultaan ingespannen luisteren, instant reflecteren en als een bezetene tikken. Ik kijk er naar uit.
(Ik ben benieuwd of ik iets ‘nieuws’ te horen zal krijgen… In de 20 jaar dat ik de wereld van de e-boeken volg – sinds Voyager cd-roms, e-publicaties op diskette, gopher-archieven en vroege multimedia (of sinds mn Mac SE en daarna Powerbook 100 met 2400 bauds modem) heb ik steeds opnieuw dezelfde argumenten (en vergezichten) gehoord. Het gebruik en de verspreiding van de technologie veranderde, de machines ook, de argumenten bleven grotendeels gelijk. Ik ben het grotendeels eens met wat Florian Cramer vorig jaar zei, tijdens The Unbound Book 2011: Sober genealogies of the (un)bound. (Met PDF, en de video staat ook ergens bij Vimeo).
Ah, epub is so ‘1986’… (dat is niet per se slecht overigens).
Lots, lots more to be found, a.o. via http://e-boekenstad.nl/unbound/
Gisteren was de boekpresentatie van Rosa Menkman’s boek over glitch, en de opening van de tentoonstelling bij Planetart. (Ik was er even met R. die zich uitstekend vermaakte bij al die flikkerende schermen).
Get the book here: http://networkcultures.org/wpmu/portal/publications/network-notebooks/no-04-the-glitch-momentum/ (free download).
Of via Rosa’s site: http://rosa-menkman.blogspot.com.
gli.tc/H is hier: http://gli.tc/H/ (met ook werk van Karl Klomp).
Enz.
“Are we finally beginning to realize that Newton didn’t have the last word on everything—that matter isn’t little shiny ping-pong balls acting externally on one another in predictable ways in a neutral box of absolute time and space?”
sez Timothy Morton, here: philosophyinatimeoferror.wordpress.com/2010/05/10/tim-morton-the-interview/
Eervorige week, tijdens Kontraste, kwam zijn werk meermaals ter sprake in gesprekken met Douglas Kahn en Jan-Peter Sonntag. En ik kreeg zin me er weer in te verdiepen, zelfs om zijn laatste boeken te lezen (die over de Grieken, de muzen en de wiskunde).
Een paar dagen geleden is hij overleden: Friedrich Kittler. Ik heb hem nooit horen spreken, nooit ontmoet, wel gelezen en les gegeven over zijn mediatheorie. Prachtig woord: Aufschreibesysteme – in het Engels vertaald als discourse networks. En hij was Pynchon-fan.
Mooi stuk van Jussi Parikka over Kittler: jussiparikka.net/2011/10/18/friedrich-kittler-1943-2011/.
“Now I tentatively distinguish between four broad types of objects: Dark objects, dim objects, bright objects, and rogue objects.”
From an interview with Levi Bryant: http://fracturedpolitics.com/2011/06/29/interview-levi-bryant.aspx. Goes on and has very good points. The above sentence made me laugh out loud – it’s so funny!
