Bos en Musil. Te warm en te felle zon. (Gisteren genoeg zon gehad). Een bekend stukje door het bos, om toch iets gedaan te hebben, met lange leespauze halverwege. (Eerste boek van De man zonder eigenschappen uit.)

Amelisweerd – kanaal – Lekdijk, en terug. Zomers warm en zonnig, met een prettig frisse noordoostenwind. Ik wilde eens iets verder om Utrecht, wat forten en dan langs het kanaal, tot de Lekdijk. Niet het mooiste stuk, maar een stuk dat ik niet eerder heb gereden. En dan over bekende wegen terug. Ik wist dat ‘t deels in de zon zou zijn, maar had meer schaduw verwacht langs het kanaal. Het was warm. Blij dat ik voorbij Wijk bij Duurstede weer de schaduw in reed. ‘Maar’ 110 kilometer – voelde door de zon als een veel langere tocht. Ik reed dan ook langzaam, en pauzeerde zelfs twee keer. Hee, het is een vakantiedag.

Na een dag werken weer terug naar Fransche Kamp. Beter. Het is zomer. Opnieuw op de vakantiefiets want ik heb toch weer twee volle tassen mee….

Vlak voor donker nog even bij ondergaande zon de benen lostrappen en kijken hoe het bos erbij staat. Vierkant achtje gemaakt.

Op de zondagmiddag terug naar Amsterdam, vol zomer. Was, klusjes, werk.

Vol zomer. Eerst even bewolkt, toen zon, uiteindelijk 28 graden, in de schaduw gebleven. Heen en weer naar de Laarsenberg (achterkant van de Grebbeberg), en onkarakteristiek heen en terug bijna dezelfde route: die was redelijk koel en niet al te druk op de zaterdag. Een ‘ouderwets’ zomerritje met vakantievibes.

Zomerse vrijdag, 25 graden, beetje noordenwind, lekker in de schaduw, in de zon net uit te houden. Ergens fietsen waar je nog niet zo vaak geweest bent, of nog nooit, blijft het leukst. Kromme Rijnstreek en Amersfoortse Berg. Het bos ruikt naar zomer en vakantie.

Zomers. Rustig door het bos rijden. Met leespauze (2 hoofdstukken Musil) en aan het einde boodschappen doen in Bussum.

Radio Kootwijk. Langer dan gepland, maar ook precies wat ik van plan was. Ik reed eigenlijk veel te laat weg om helemaal naar Radio Kootwijk te rijden en terug, maar kijk, het ging lekker, ik kreeg zin. Het was eigenlijk heel goed fietsweer – weliswaar zwaar bewolkt en daardoor wat somber, maar in het schaduwloze ‘open veld’ wel zo aangenaam. Heen reed ik langs de Eem en via Bunschoten-Spakenburg en dan over de dijk. Met wind in de rug. Leuk om weer eens over de Veluwe te rijden. Via Stroe en Voorthuizen terug. In Amersfoort op precies dezelfde plek als de vorige keer (jaren terug) verkeerd rijden. En dan bekende wegen. Om half tien terug. Wandrer zegt bijna 92 nieuwe kilometers, maar dat betekent alleen dat ik hier al drie jaar niet was geweest.

Naar Fransche Kamp, nu om soort van echt vakantie te vieren, en niet om ook te werken. (Zou het?) Twee tassen vol en banjo mee.

Net voor donker nog even over de heide en door het bos.

Terug naar Amsterdam, met tegenwind, na een klein rondje waarbij ik me realiseerde dat ik geen zin had in een tochtje.