Echt april: aangename zon en frisse wind (oost vandaag). Naar de camping, om daar te werken en te lezen.

Zonnig en aprilfris lentweer. Met twee volle tassen naar de caravan.

Kort rondje Corversbos en Spanderswoud – meer zin om in de zon Eindeloos vertier te lezen. Dan huiswaarts met wind die van west naar oost draait.

Naar Fransche Kamp. Caravan soppen.

Dubbelrondje heide en bos: krentenbloesems en pril groen blad. Dan huiswaarts in de zon.

Einde middag naar Fransche Kamp. Zon en fris. Hij staat op z’n plek, de schaftkeet, de pipowagen. Cover eraf, recht gezet en op z’n pootjes. De komende dagen schoonmaken, inruimen, en inrichten.

En met een minirondje door het bos weer terug naar huis. Fris en volop zon.

Flinke westenwind, later zuidwest. Fris, eerst nog wat zon, dan grijs. Over verharde wegen om Bussum. Even kijken op Fransche Kamp. Via Horstermeer terug.

Fransche Kamp-seizoen is begonnen. Heen. Wind mee. Fris met zon. Bladeren harken.

En terug tegen de wind in. Net voor de regen thuis.

Echt, ik ben eigenlijk Robert Creeley. AI suggereert zulks, althans vandaag. Ik googlede voor het eerst sinds jaren weer eens uit nieuwsgierigheid mijn eigen naam (en dan met google, niet met een van de zoekmachines die ik normaliter gebruik). Kijk maar:

Dat herinnert me er aan dat 20 jaar geleden iTunes een klein stukje muziek van mijzelf automatisch toeschreef aan Felix Hess…

(Eigenlijk is het zo dom en plat en oninteressant dat het niet eens een blogje waard is).

((Weer eens een dagje tekst doorploegen, wegens haast en weinig tijd en te veel tekst via de snelroute Engels –> Deepl–> ‘Nederlands’ –> redactie, en verbazing over de middelmatigheid, gebrek aan taalgevoel, ‘zo zeg je dat niet’, ‘f*ck wat is er mis in deze zin?’ – van de DeepL-tekst. En steeds weer: ‘dit ziet er op het eerste gezicht heel plausibel en goed uit…en dan, nee hier staat klinklare onzin of omhaal van woorden’, dat soort-van-gevoel. Niet dat mijn teksten nou zo goed zijn, helemaal niet. Maar de doodsheid van de AI-tekst, die waarschijnlijk alleen maar gevoeld wordt door mensen die ook wel een poëzie lezen – zucht, zucht, zucht. Vul de ‘rant’ maar aan.))

Schinkeleiland – Bosbaan. Nog zo’n mini-rondje na het werk. Hoe zal ik nu eens rijden? Koud. Wel zon. Stapvoets door het park. Een maartse bui aan het einde (die ik gelukkig net miste).

Vanwege slecht weer op komst nu eens zomaar op de dinsdag tussen het werk door ruim twee uur fietsen. Veel wind (niet al te lastig). Rechte wegen.

Na ‘t werk (online meetings… daarna moet ik echt naar buiten). Klein rondje Amsterdamse Bos, en langs de kersenbloesems.