Vinyl 86: Presenting Ernie Henry

Tja, jammer. Er is een keer bier over deze plaat gegaan en sindsdien ruist en tikt hij wel heel erg. (Ondanks schoonmaken). Ernie Henry is qua geluid een soort missing link tussen Parker en Ornette Coleman. Vond deze ooit heel mooi, om de toon van Henry, en die van Kenny Dorham. Ritmesectie van Kenny Drew, Wilbur Ware en Art Taylor is ook niet mis. Nu klinkt het me net iets te doorsnee of nee, te slordig misschien? Wel aanstekelijk energiek.

music,nl,vinyl | September 28, 2018 | 13:34 | comments (0) |

Vinyl 85: John Coltrane: Coltrane

Nog eentje die ik mooi vind. Coltrane’s eerste onder eigen naam. Op Prestige, met een ritmesectie van Mal Waldron, Chambers en Al Heath. Fijn baritongeknor van Sahib Shibab. Trompet van de onbekend gebleven Johnnie Splawn. Bakai, Straight Street, Chronic Blues. En ook nog een prachtige hoes. Ooit tweedehands gekocht. Ik ken ‘m uit mn hoofd en hoef ‘m niet eens te draaien om te weten hoe ‘ie klinkt.

music,nl,vinyl | September 28, 2018 | 11:33 | comments (0) |

Vinyl 84: Tenor Conclave

Die heb ik ook al heel lang. Een van de eerste LPs van mijn jazzcollectie (die geen collectie is maar een zootje toevallig gekochte en gekregen LPs). Zo’n typische Prestige blowing-session waarvan er talloze zijn, in 1 dag opgenomen. Niks geen voorbereiding, bekende stukken, een rif, en gaan. Deze is erg goed door het contrast tussen enerzijds de door Lester Young geïnspireerde Al Cohn en Zoot Sims, Hank Mobley (er tussenin) en anderszijds de harde toon van Coltrane die hier begint te experimenteren met een nieuwe stijl. Mooie ensemble-klank van de vier tenoren. En een sublieme Paul Chambers. Ik kan altijd naar hard bop luisteren, al is er veel dat het ene oor in en het andere uitgaat. Deze LP verveelt nooit en houdt de aandacht vast.

music,nl,vinyl | September 28, 2018 | 11:04 | comments (0) |

Vinyl 83: John Coltrane, Impressions

En dan de mooiste die ik op vinyl heb, Impressions die begint met India, het dubbele bas-motief van Reggie Workman en Jimmy Garrison, het lichte drummen van Elvin Jones waarna Coltrane invalt op sopraan, en vervolgens het thema met ook Dolphy op basklarinet. Staat in mijn geheugen gegrift. Impulse-LP. Moet ik hier verder iets over zeggen? Die live opnames uit de Village Vanguard van november 1961 zijn net zoiets als de pianosonates van Beethoven, de absolute apex in een idioom, waarbij drums en bassen de individuele expressie voortstuwen, er al spelend een universum wordt opgebouwd waarin je je vrij kunt bewegen. En ook nu valt me op hoe uiterst gebalanceerd deze muziek is – geen uiting van macht, geen tegen elkaar vechten van individuele stemmen. (Aanleiding voor een lang essay. Waarbij je dan ook aandacht moet besteden aan de grondtoon die gelijk blijft; de piano die hier – in India – eigenlijk geen plek weet te vinden; de fragiliteit van deze muziek die tegelijk heel sterk is). Enzovoort enzovoorts.

music,nl,vinyl | September 28, 2018 | 9:45 | comments (0) |

Vinyl 82: John Coltrane, My Favorite Things

Ooit moet ik ze toch gaan draaien, waarom niet vandaag. Mijn Coltrane-LP’s. Ik heb er een paar. Waaronder de beroemde Atlantic-LP My Favorite Things. Deze kraakt behoorlijk, blijkbaar toch veel gedraaid, al was ik er extreem zuinig op. Ik kocht hem in 1985 of daaromtrent. Toen ik juist was begonnen met een ontdekkingsreis door de jazz die begon bij de Coltrane van 1960 en vanuit Coltrane terug in de tijd naar Parker (en een beetje Lester Young) en vooruit via Dolphy naar de hedendaagse geïmproviseerde muziek. Elke keer als ik deze opname van My Favorite Things hoor ben ik verbaasd en geïntigreerd. Oren gewend aan de latere uitbarstingen en Coltrane’s veel intensere uitvoeringen is deze eerste zo ingehouden, precies en bijna voorzichtig. Heel gearrangeerd ook, met de basfiguurtjes die Steve Davis speelt (geen ‘walking bass’), de aangehouden akkoorden van McCoy Tyner en het lichte drummen van Elvin Jones.

music,nl,vinyl | September 28, 2018 | 9:11 | comments (0) |

Vinyl 81: Pepe Romero, Fernando Sor Guitar Sonatas Op. 22 & 25

Twee gitaarsonates van Fernando Sor. De Mozart van de gitaar. Soms vind ik de composities van Sor wat saai maar toch mooi, en soms vind ik ze gewoon saai. Dat ligt aan de compositie, aan de uitvoering en aan mijn stemming. Vandaag wil het niet zo met deze twee in de uitvoering van Pepe Romero op een niet veel gedraaide Philips-LP uit 1978 die ik ooit voor 6 gulden uit een tweedehands bak plukte. (Krijg dan toch zin om Romero’s uitvoering – die op mij wat vlak overkomt – te vergelijken met andere die ergens als mp3 op een harde schijf moeten zwerven).

music,nl,vinyl | September 26, 2018 | 11:14 | comments (0) |

Vinyl 80: Robby Faverey, Per Sonare

Tweedehands gekocht. Uitgave van Attaca met opnames uit 1985 – toen Robby Faverey tot de top van de uitvoerende musici in Nederland hoorde. (Wat doet hij nu? Waar is hij nu? Hij maakt bijvoorbeeld cello-banjo’s). Stukken voor gitaar en (meest) één of twee andere instrumenten: Leo Brouwer, Louis Andriessen, Maarten Bon, Bruno Maderna, Jacobo Conrad en Flores Chaviano, geschreven tussen 1962 en 1984.

music,nl,vinyl | September 26, 2018 | 10:06 | comments (0) |

Vinyl 79: Gert-Jan Prins, Cavity / Reduced Objects

Gekregen van GJP. Uitgegeven door Onomatopee bij zijn tentoonstelling, 2010. Mooie ritmische ruis van elektromagnetische impulsen. 45 toeren zegt de hoes, en dat maakt een totaal van nauwelijks 14 minuten (twee kantjes van een EP). Je kunt er uren naar luisteren zoals je uren kunt luisteren naar natuurgeluiden.

art,nl,vinyl | September 25, 2018 | 14:24 | comments (0) |

Vinyl 78: BJ Nilsen Focus Intensity Power

Nieuw vinyl van Benny Nilsen, uitgebracht op moving furniture records. Kreeg ‘m gisteravond. Reden om mn platenspeler weer aan te sluiten. Zette de luidsprekerboxen op mn bureau en voel nu in mijn laptop de frequenties. Mooi. Die intense focus op geluid en te horen hoe dat geluid langzaam verandert. Weet niet wat de bronnen van de geluiden zijn. Hoe hard moet je dit afspelen? Hoe harder hoe duidelijker de verschillende lagen doorkomen. ‘Hard’ strijkt het ook sneller tegen je haren in, ‘zacht’ verhoogt je concentratie. Onderzoek naar hoe je luistert, terwijl je luistert. Wat me bevalt: hoe het je dwingt om intens te luisteren.

Ah, hier is de info: ‘The five pieces presented on this record capture Nilsen during a short residency he did in the Fall of 2017 at Willem Twee Electronic Music Studio in Den Bosch, The Netherlands – five documents these are of improvised sessions using modular synthesizers, tone generators and test and measurement instruments.’

Get yr copy via bandcamp: https://movingfurniturerecords.bandcamp.com/album/focus-intensity-power

nl,vinyl | September 21, 2018 | 15:15 | comments (0) |

Vinyl 77: Clifford Brown and Max Roach at Basin Street

Klassieker van het klassiek geworden kwintet van Clifford Brown & Max Roach uit 1956, met Sonny Rollins op tenor. (Alleen de live opnames zijn zo mogelijk nog beter).

music,nl,vinyl | January 5, 2018 | 16:57 | comments (0) |
Next Page »
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License. | Arie Altena