Om mezelf te herinneren: lezen/gelezen: https://codemanship.wordpress.com/2026/08/12/ai-software-development-what-does-the-data-say/ – met veel interessante links – (via Joost Rekveld); en Laurens Ham’s https://www.dereactor.org/teksten/onder-het-glasvezel-ligt-het-strand-over-creatief-schrijven-en-generatieve-ai.
Gisteravond was ik vergeten om Strava uit te zetten. Ik zat thuis op het balkon en mijn telefoon lag stil naast me. Niet volgens ‘de satellieten’. Hier is wat ‘ze’ meenden dat ik (of mijn telefoon) aan het doen was. Heen en weer zwom ‘ik’ de Amstel over, keer op keer.
Mooi voorbeeld toch van hoe technologie werkt? De lagen van afleidingen, ‘estimated guesses’, enzovoorts
Wanneer las ik dat boek ook alweer? Dacht ik, toen er in een artikel over Anthropic weer eens werd verwezen naar Superintelligence van Nick Bostrom. Lang geleden. Ik vond het niet bijzonder interessant. Ik kan het opzoeken. Op 5 juli 2015 maakte ik deze aantekening in mijn leesdagboek:
‘Nick Bostrom’s Superintelligence doorgewerkt. (En eerder een pagina of 20 Hannah Arendt). Pfff, niet al te best – dat boek van Bostrom. Zijn conclusie is oké, maar ook ongelofelijk vanzelfsprekend (dat de Silicon Valley’s dat vergeten is een andere kwestie). De rest van het boek een filosofisch nogal arme, maar duidelijke uiteenzetting van wat AI en superintelligentie kunnen zijn. Filosofisch nogal arm, omdat hij, op het allerlaatste hoofdstuk na, nergens een stap terug of opzij lijkt te kunnen doen, om opnieuw te kijken of wat hij beweert niet een cliché is. Er zich geen reflexiviteit in het boek. Alsof intelligentie alles is. (En trouwens, wat er nu al gebeurt met het internet, maakt de mens al tot slaaf, en wat er gebeurt in de financiële wereld, richt de mens al ten gronde ten gunste van, ja, ten gunste van wat?) Dan is Arendt, 65 jaar eerder (of wat is het 70?) een stuk relevanter, vreemd genoeg.’
Vorige maand kreeg ik een mailtje van de KPN: ‘per 1 juli 2026 stoppen we met XS4ALL Homepages. U ontvangt deze e-mail omdat u een homepage heeft op https://ariealt.home.xs4all.nl.’
Ah.
En: ‘Waarom stopt XS4ALL Homepages? De techniek achter deze dienst is verouderd. Er zijn nu modernere en makkelijkere manieren om een website te maken en te beheren. Daarom stoppen we met XS4ALL Homepages.’
Duh?
Grappig detail: toen ik de mail kreeg zat ik bij V2_, en had zojuist de workshop van Marie Verdeil geïntroduceerd. Zij legde juist aan 12 deelnemers uit hoe je een webserver kon laten draaien op een oude smartphone…
Nu heb ik inderdaad sinds mensenheugenis (nou, ergens 1997) een homepage bij xs4all. Handgemaakte html, met een klein beetje handgemaakte css. Wat is er makkelijker dan dat? En er is niets aan verouderd. het werkt zelfs op alle platformen, oude computers, nieuwe telefoons, andere apparaten… Nou ja. En ja, ik verander niet graag iets als het werkt.
Vandaag dus een klein abonnement afgesloten bij Greenhost en de boel daarheen verhuisd. Mijn ouderwetse homepage – die nodig geüpdate moet worden (maar dat hoort er ook bij) – is nu te vinden op ariealt.nl.
Echt, ik ben eigenlijk Robert Creeley. AI suggereert zulks, althans vandaag. Ik googlede voor het eerst sinds jaren weer eens uit nieuwsgierigheid mijn eigen naam (en dan met google, niet met een van de zoekmachines die ik normaliter gebruik). Kijk maar:
Dat herinnert me er aan dat 20 jaar geleden iTunes een klein stukje muziek van mijzelf automatisch toeschreef aan Felix Hess…
(Eigenlijk is het zo dom en plat en oninteressant dat het niet eens een blogje waard is).
((Weer eens een dagje tekst doorploegen, wegens haast en weinig tijd en te veel tekst via de snelroute Engels –> Deepl–> ‘Nederlands’ –> redactie, en verbazing over de middelmatigheid, gebrek aan taalgevoel, ‘zo zeg je dat niet’, ‘f*ck wat is er mis in deze zin?’ – van de DeepL-tekst. En steeds weer: ‘dit ziet er op het eerste gezicht heel plausibel en goed uit…en dan, nee hier staat klinklare onzin of omhaal van woorden’, dat soort-van-gevoel. Niet dat mijn teksten nou zo goed zijn, helemaal niet. Maar de doodsheid van de AI-tekst, die waarschijnlijk alleen maar gevoeld wordt door mensen die ook wel een poëzie lezen – zucht, zucht, zucht. Vul de ‘rant’ maar aan.))
Huh? WTF? Ik open de nieuwsbrief van het NADD – Netwerk Archieven Design en Digitale Cultuur (of andersom), waar ik als ‘archivaris’ van V2_ bij betrokken ben. En zie deze illustratie bij nieuws over het ‘termennetwerk’…maar
…dat is toch de print-out (later geplastificeerd) van het hypertekstnetwerk van citaten uit Mediamatic’s Doors of Perception CD-rom, gemaakt door Jules Marshall en mijzelf (dit specifieke stukje, niet de hele CD-rom, daar werkten veel meer mensen aan)? Hoe je verleden zich ineens kan aandienen in nieuws van een ander?
https://nadd.network/artikelen/termennetwerk-uitgebreid-gericht-zoeken-naar-wikidata-organisaties
Against the Day III. Of niet echt, wel een herhaling, maar nu met laptop, de noten voor een artikel doen, terwijl de vliegtuigen laag overvliegen en Saharazand de zon verfletst, wel 17 graden.
Kijk, zo nuttig en effectief is poëzie: je kunt er LLMs mee om de tuin leiden en ze dingen laten doen die ze eigenlijk niet zouden moeten doen, en meer. En als ik het goed begrijp is door mensen gemaakte poëzie daar nog beter in dan poëzie die weer met LLMs wordt gegenereerd. Hier, in een wetenschappelijk paper ‘Adversarial Poetry as a Universal Single-Turn Jailbreak Mechanism in Large Language Models’: https://arxiv.org/abs/2511.15304.
‘The machines are not trying to communicate something they believe or perceive. Their inaccuracy is not due to misperception or hallucination. As we have pointed out, they are not trying to convey information at all. They are bullshitting.’
Michael Townsen Hicks, James Humphries, Joe Slater: ‘ChatGPT is bullshit’, link.springer.com/epdf/10.1007/s10676-024-09775-5
Via, Neerlandistiek, Marc van Oostendorp https://neerlandistiek.nl/2024/06/chatbots-als-kletskoekmachines/, o.a. over het verschil tussen kletskoek verkopen en liegen. Hij schrijft: “Er is geen verschil voor een chatbot tussen momenten dat het ‘hallucineert’ en momenten dat het dit niet doet: het probeert in alle gevallen alleen maar zo plausibel mogelijke zinnen te maken – zinnen die op dat gegeven moment gezegd kunnen worden.” (D’r is zeker een filosofische boom over op te zetten, maar het politiek-culturele punt, dat te maken heeft met het geloof in AI en het gevaar van kletskoek verkopen, staat).