A small and short book, but I like small and short books: Bruno Latour & Vincent Antonin Lépinay’s The Science of Passionate Interests. An Introduction to Gabriel Tarde’s Economic Anthropology, published in 2009. Very interesting and stimulating, though I am not 100% sure I have really understood Tarde’s revolutionary approach to economy, yet.
(Hey, what’s this, I am supposed to write this in Dutch!)
Een klein boekje, maar ik hou wel van kleine en korte boekjes: Bruno Latour & Vincent Antonin Lépinay’s The Science of Passionate Interests. An Introduction to Gabriel Tarde’s Economic Anthropology uit 2009. Las het gisteren, stimulerend & erg interessant al weet ik niet of ik Tarde’s benadering van economie nu werkelijk heb doorgrond. Zou het nog eens moeten lezen, maar daarvoor is geen tijd.
“Let us remember that, for Tarde, there is no infrastructure, no automatism, no harmony; there are no natural laws, no laws of development; everything rests on artifice and inventions facilitated, coordinated, simplified, gathered and assembled by the measuring instruments which feed the economic discipline and which spread out from the metrological chains. It is only throught the spreading of instruments that the social is rendered both quantifiable and predictable to itself, through a powerful process of reflexivity.” (p. 77/78)
Immanentie zonder enige transcendentie.
Perec wilde een perfect lineaire en onleesbare tekst schrijven op basis van een stroomschema. Een man wil opslag vragen aan zijn afdelingschef, is nerveus en overloopt alle mogelijke scenario’s. Het ontspoort behoorlijk – in zijn hoofd. De herhalingen en variaties zorgen voor een vrolijk meeslepende leeservaring. Onleesbaar is de tekst bepaald niet. (Het nawoord beweert dat Perec alle mogelijkheden van het stroomschema uitput, of suggereert zoiets (ik heb de tekst niet bij de hand om het te checken), maar dat lijkt me geenszins het geval.) Oorspronkelijk uit 1968, onlangs vertaald door Rokus Hofstede & uitgegeven door de Arbeiderspers.
Beetje motregen. 15 graden. Rondje aan het einde van de middag. Rustig gereden (gebrek aan slaap). Pff, van trainen voor een week in de bergen komt niets terecht.
Marcusstraat – Amstel – Ronde Hoep West – Botsholsedwarsweg – Waver – Ouderkerk – Marcusstraat
Flinke noordwestenwind, 15 graden, bewolkt, een buitje en een heel klein beetje zon. Herfstweer, goed fietsweer, maar geen zomer. Zaterdagochtendrondje.
Marcusstraat – Beatrixpark – Oeverlanden – Badhoevedorp – Lijnden – Amsterdamse Bos – Kalfjeslaan – Amstel – Marcusstraat
Ha, dit is wel het vermelden waard. Ik heb vandaag de tourpool van Cyclingfever gewonnen. Met een straatlengte voorsprong op de rest. Er spelen 670 mensen in mee en vrijwel zonder uitzondering eindig ik in de laatste 10 (in het algemeen klassement over het hele jaar sta ik 664ste). In mijn ploeg zitten namelijk vooral renners waarvan ik het leuk vind als ze goed eindigen. Vandaag win ik met Hagen, Mollema, El Fares, Chavanel, Hivert en Roche. (Ja en dan met Sanchez en Cunego). Leuk.
Gold Mysjkin niet als ‘moeilijke dichter’? Deze bundel – nummer twee in een langlopend project – bevat uiterst toegankelijke, ik zou bijna zeggen ‘simpele’ gedichten, meest makkelijk te volgen beschrijvingen (ik bedoel: er valt niks aan uit te leggen) – en toch intrigeren ze. Ik ben er zeer over te spreken – het leverde mij een uur intens leesplezier op in de trein naar Rotterdam.
Lees hier een deel: www.meulenhoff.nl…rekenkunde-van-de-tastzin.html
Kun je te veel Bolaño lezen? Natuurlijk niet. Maar niet alles van Bolaño is even interessant. Deze bundel bevat vertalingen van Bolaño’s opstellen, lezingen en columns over literatuur, (of Essays, Articles, and Speeches, 1998 – 2003 zoals de ondertitel luidt). Ik las ze. De recensies zijn voor een groot deel vrij plichtmatig, maar tonen ook Bolaño’s leesgewoontes en zijn liefde over literatuur. Een aantal essays geven goed inzicht in zijn opvattingen en ontwikkeling als schrijver. Ik werd vooral aangenaam verrast door de columns – daaruit verschijnt een beklijvend beeld van een gepassioneerd lezer en dichter in Blanes.
Verder heb ik er niet veel bijzonders over te melden. Voor wie van literatuur houdt, is het lezen van Bolaño een ‘bevestiging’. Je wordt gesterkt in je overtuiging dat al dat lezen ergens goed voor is.
Nederlands zomerweer. Bewolkt en benauwd, voor de 20 graden voelde het warm (te warm) aan. Geen lekker fietsweer, zeker niet in de middag, maar ik had tijd. 12.20 – 16.20. Kwam halverwege BvK tegen. Een kwartier thuis en het begon te hozen.
Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Abcoude – Indijkpad – Baambrugge – Loenersloot – Loenen – Breukelen – Tienhovense Plassen – Hollandsche Rading – Lage Vuursche – Pijnenburg – St. Janskerkehof – Crailo – ‘s Gravenland – Ankeveense Plassen – Driemond – Gaasp – Weespertrekvaart – Marcusstraat
Vier pisweer, en eindelijk tijd om een stukje te fietsen. Wat doe je dan? Fietsen. 20.30 – 22.10. Regen, 14 graden (toch was het niet koud), en harde zuidwestenwind. Geen lastige wind, en je kon heel hard rijden. Lekker gereden, lekker in de regen – en je hebt de weg voor jezelf.
Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ronde Hoep West – Veldweg – 2e Botsholsedwarsweg – Waver – Ouderkerk – Ouderkerkerplas – snelweg – Amstel – Marcusstraat
De Chaos Computer Club heeft het maar eens onderzocht: hoeveel valt er nou eigenlijk af te leiden uit de data van het mobiele telefoonverkeer – alleen de contactdata – dus wanneer was de telefoon waar – data die op zich vrij betekenisloos zijn. Conclusie: een heel leven: http://www.zeit.de/digital/datenschutz/2011-02/vorratsdaten-malte-spitz/
