Nee, denk niet dat ik alle essays in het boek Fate, Time, and Language. An Essay on Free Will (2011) heb gelezen. Het is onder de auteursnaam David Foster Wallace (1962 – 2008) verschenen omdat p. 141 – 216 het titelessay bevatten. Het is DFW’s ‘undergraduate honor’s thesis’, geschreven in 1985, rond dezelfde tijd als zijn romandebuut The Broom of the System.
Het boek bevat behalve DFW’s briljante (ik citeer de flaptekst) kritiek op Richard Taylor’s “Fatalism”-artikel uit 1962, ook Taylor’s originele artikel en alle belangwekkende kritieken en commentaren die daarna zijn verschenen. Ik ga dat niet allemaal lezen, het is niet mijn filosofische ‘pakkie-an’. DFW’s artikel is behoorlijk technisch en hij ontwerpt zelf een ‘situational physical modality’ om zijn argument hard te maken.
Wel gelezen: James Ryerson’s uitstekende introductie: “A Head that Throbbed Heartlike. The Philosophical Mind of David Foster Wallace”.
DFW’s thesis bevat – afgaand op de introductie, wat heen en weer bladeren, hier en daar wat lezen – allerlei elementen die licht werpen op de filosofische ‘positie’ die hij later in zijn romanwerk neerzet. Voer voor hardcore DFW-onderzoekers, en wie weet, ook filosofen?
http://cup.columbia.edu/book/…/fate-time-and-language.
Eindelijk helemaal gelezen: Henri Lefebvre’s Rhythmanalysis, space, time and everyday life (2004 / 1992). Fundamenteel.
http://www.continuumbooks.com/books/detail.etc
Volledige titel: Sinister Resonance. The Mediumship of the Listener (2010). Een verzameling essays waarin David Toop onderzoekt hoe het luisteren wordt gepresenteerd in beeldende kunst en literatuur – het is meer een boek over beeldende kunst (Vermeer, Muñoz, Nicolaes Maes) en literatuur (19e eeuwse horror, 20e eeuw modernisme), dan over geluid. Of, zo u wilt, het is een culturele geschiedenis van de afbeelding van het luisteren.
Een persoonlijk toets karakteriseert Toops nauwgezette onderzoek naar wat luisteren is. Zijn denken over geluid (als ‘haunting’) en luisteren wordt geïnformeerd door zeer persoonlijke luisterervaringen; het gaat van kunst waar Toop de afgelopen jaren naar heeft gekeken, de boeken die hij voor het slapengaan las, zijn herinneringen aan luisterervaringen.
Toop is een groot luisteraar en denkt precies en diep na over geluid, maar wanneer hij schrijft over beeldende kunst is hij soms net te veel aan amateur-kunsthistoricus, wanneer hij schrijft over literatuur, vooral een liefhebber, geen literatuurwetenschapper. Ik vond dat geen probleem, evenmin als het feit dat het boek soms een aaneenrijging van verzamelde observaties over luisteren lijkt te zijn. Wel werd ik benieuwd naar wat Toop over Joyce, of over FW – waarover hij niets zegt – zou hebben geschreven als hij Derek Attridge’s studies had gelezen.
Sinister Resonance is onmisbaar voor iedereen die geïnteresseerd is in geluidsstudies, die nadenkt over wat luisteren is, of die zich afvraagt hoe een geschiedenis van het luisteren te construeren valt…
http://www.continuumbooks.com/books/detail.etc
Drie onverwachte ritjes op drie verschillende geleende mountainbikes – alledrie te klein voor mij – en drie ritjes waar ik ongeloofelijk van genoot. Ik hou van fietsen.
1230 / Lucan
Op de mountainbike van Eoin. Rustig grijs winterweer. Toerde wat rond Lucan. Eerst door Catherine’s Park (erg mooi), dan door Leixlip, een stukje langs het kanaal (onverhard), terug naar Leixlip en het park, een rondje richting Clonee, Tinker’s Hill af (en op en af), dan langs de Liffey en terug. Het was vakantie, bijna geen verkeer op de weg. Meestal zijn de wegen rond Lucan een crime vanwege het drukke autoverkeer. De ‘strawberry road’ (Lower Lucan Road) is dan ronduit gevaarlijk. Ik had daar nog nooit gereden en was verrast hoe mooi de Liffey valley is, zo vlak bij Dublin, zonder autoverkeer. (En tweehonderd meter verwijderd van de lelijke wegen langs de lelijkste stukken Ierland). Reed tot in Phoenix Park, daar omgekeerd vanwege de tijd.
Lucan Heights – Lucan – Catherine’s Park – Leixlip – Grand Canal – Leixlip – Catherine’s Park – ri. Clonee – Tinker’s Hill v.v. – Liffey – Phoenix Park – Liffey – Lucan – Lucan Heigts
1231 / Howth Head
Op de mountainbike van JJ. Hij reed op zijn racefiets, kruissnelheid ‘rustig aan’ 30 km/u. Grijs, rustig winterweer. Heerlijk om 2010 af te sluiten met een rondje Howth Head, een klassieker, met op de terugweg de steile klim ‘Cyclist Hill’. (En een kilometer voor het einde: lekke band).
Clontarf – Howth Head – Howth – Cyclist Hill – Sutton beach – Clontarf
0101 / Celbridge – Donadea Forest Park v.v.
Op de mountainbike van Paul H. Een nieuwjaarsritje, onverwacht. Grijs, rustig winterweer, (kouder dan de vorige dagen), een heel klein beetje blauwe lucht en een Ierse bui. Ik reed verrassend ver – verrassend omdat het zadel zo laag was dat ik meestal staand fietste. Ik begon in Castletown, een mooi park. Hier en daar reed ik eens een zijweg in. De weg van Celbridge naar Donadea Forest Park is rustig, en maakt een uitstekende fietsroute door het ‘platteland’ van Killdare.
Celbridge – Castletown – Donadea Forest Park – Celbridge
Nieuw tijdschrift over hedendaagse compositie: The Ear Reader. Ziet er erg goed uit, zin om al die essays te lezen en Kyriakides & Vigier’s Queer Foreign Objects te spelen. Goed werk van Rozalie Hirs & anderen.
Pirate-pad & reflectie op de middag over kunstkritiek en digitale kunst: http://www.virtueelplatform.nl/#3153.
Verrassend harde noordoostenwind en daardoor onaangenaam koud, kouder dan ik had verwacht bij 6 graden. EInde van de middag, net voor donker. Met zo’n wind noodt een verzet van 46 x 19 tot flink trainen. Terug uitbollen.
Marcusstraat – Schellingwouderbrug – Durgerdam – Uitdam v.v. (binnenkant dijk heen, terug bovenop) – Ransdorp – Schellingwouderbrug – Ringdijk – Marcusstraat
Zaterdagochtend. Lekker weer, eerst bewolkt, later een beetje zon. 7 graden, weinig wind (zuidwest). Op de oude-nieuwe Concorde. Had achteraf graag langer willen rijden.
Marcusstraat – Amstel – Ronde Hoep West – Veldweg – Waverveen – Waver – Holendrecht v.v. – Ouderkerk – Amstel – Marcusstraat
Zo goed als windstil, bewolkt en heel even een heel waterig zonnetje, 5 graden. Moe. Mentaal uitrusten door de benen te laten draaien.
Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ronde Hoep West – 2e Botsholsedwarsweg – Waver – Ouderkerk – Amstel – Marcusstraat
Zondagmiddag, helft van de tijd regen, zacht, zuidwestenwind, 10 graden. Geen idee hoe ik precies bij Aalsmeer ben gereden.
Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Nes – fietspad door polder – Nesserlaan – Jac. van Hattumweg – Aalsmeer – Stommeerkade – Jac Takkade – Amsterdamse Bos – Kalfjeslaan – Amstel – Marcusstraat
