Nu ben ik echt terug: een rondje Rondehoep op zaterdagmiddag. Schitterend weer, felle zon – zo warm dat het mogelijk was om op het terras van De IJsbreker een koffie te drinken zonder het koud te krijgen. Lastig noordwestenwindje bij 12 graden. 15.30 – 17.15. Waar ben ik meer thuis dan in dat rondje? Hoe vaak heb ik er al gereden? Honderden keren. Driehonderd?

En vreemd om nu pas vast te stellen dat de aanrijroute Leidseplein – Hobbemakade – Apollohal – Beatrixpark echt een stuk korter is dan het door mij altijd gereden Leidseplein – Weteringcircuit – Amstel. Die route was altijd ‘straightforward’ en duidelijk. Maar door de hopeloze afstelling – in beide richtingen – van de stoplichten tussen Weteringcircuit en Frederiksplein plus de volstrekt idiote en levensgevaarlijke verkeerssituatie op het Weteringcircuit zelf, is de aanrijroute over de Hobbemakade nu een stuk prettiger, al krijg je dan een “raar verkeersmoment” als je bij de Apollohal naar linksaf gaat. Ach ja.

Frederik Hendrikstraat – Leidseplein – Hobbemakade – Beatrixpark – Amstel (west) – Ouderkerk – Rondehoep – Ouderkerk – Amstel (oost) – Weteringcircuit – Frederik Hendrikstraat

Het eerste tochtje van 2007. Het eerste tochtje vanuit Amsterdam na een jaar in Zuid-Limburg. Het eerste tochtje sinds een maand. In de afgelopen 15 jaar heb ik zelden zo’n lange tijd niet gereden. En hoe langer je het eerste tochtje uitstelt, des te moeilijker wordt het om te beginnen. Uitvluchten: ‘Geen tijd, te druk met andere zaken’. (Waar). ‘Te slecht weer’. (Ook waar — was het vorig jaar lang te koud, nu was het almaar warm, maar ook nat en stormachtig). Andere jaren zou me dat niet hebben weerhouden om toch tussendoor wat tochtjes te maken. Ik zag er tegenop om het wielrennen in de polder en de stad weer op te pakken. Tegenzin. Spanning. En dan die irritatie en dat concentratiegebrek die, als je er zo bij stilstaat, helemaal niet (enkel) te maken hebben met alle nieuwe dingen in je leven, maar de irritatie is van een lichaam dat gewend is aan beweging en die beweging niet krijgt.

Vanochtend werd ik wakker met gedachten aan een tochtje over Saive en Heuseux en Bolland – alsof dat landschap hier om de hoek ligt.

En toch kijk ik al weken uit om door de polder te rijden en het uitzicht over de Inlaagpolder, het Naardermeer en de Ronde Hoep te zien.

Het was droog. Tegen de middag maakte ik mijn vies-weer-fiets (de Concorde met rammelende voorderailleur, nauwelijks functionerende verstellers en een kleine slag in het achterwiel) klaar. Een rondje. Na 5 minuten liepen mn benen al vol – maar een lichaam pakt een bekende beweging heel snel op, na 10 minuten reed ik heerlijk, pal tegen de wind in: het waaide stevig, nou, eigenlijk gewoon keihard uit het westen. Gelukkig reed ik met de vies-weer-fiets, want het fietspad door de Brettenzone ligt opgebroken (daar waren ze nochtans in oktober 2005 al begonnen met werken…) en jawel, bij Spaarnwoude begon het heel smerig te motregenen. Soms is het best lekker om door slecht weer te rijden, maar de combinatie van harde wind en regen in de winter… Dus wat eerder omgekeerd dan ik van plan was, en over het (nieuwe) fietspad langs de autoweg terug. (Het fietspad waar je met westenwind ontzettend hard kunt rijden). Daarom maar een kilometer of 30, in plaats van 40 a 50.

Amsterdam – Sloterdijk – Brettenzone – Spaarnwoude – Borneohoeve – Halfweg – Amsterdam

[Hopelijk later mooiere kaartjes].

Laatste ritje. Waarschijnlijk. 11 – 13.30. Vise en het dal van de Berwinne en van de Voer. Klassiek dus.Dikke mist, soms niet meer dan 25 meter zicht – dus ook nergens uitzicht. Kletsnatte weg. 5 graden. Misschien wel het beste weer om mee af te sluiten.

Kanne – kanaal – Vise – Lorette – Dalhem – Mortroux – Val Dieu – St. Jean de Sart – St. Pietersvoeren – St. Martensvoeren – Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne

Eennalaatste ritje. Denk ik. Mistig. 5 graden. 15.00 – 16.20. Raar om te bedenken dat ik niet zo snel meer op de Hauts de Froidmont zal komen. Ik ga het missen, volgend jaar.

Kanne – Eben – Emael – Halembaye – Froidmont – Houtain St. Simeon – Bassenge – Wonck – Eben – Kanne

Am here at the Jan van Eyck, writing. But it feels as if I have already left this place, as if the year is over. (Well, some days left en a few thousand words to write & edit).

2007 has started already. In the sense that 2007-activities have already started.

If this mood continues I think I will not go for any last goodbye-bike-rides. If this mood continues then, it will mean that I will not go for a bike-ride once in December.

To be honest, I can not imagine that will become true.

As I write this, I begin to feel the desire to go for a ride. (But it’s dark and it’s misty now).

Natuurlijk het is prachtig weer, vandaag & gisteren ook. Ik heb geen enkele zin om te fietsen. Het seizoen is voorbij. Ik herinner me alle tochtjes & wegen.

14 graden, en een mooi zonnetje, de zuidenwind is afgenomen & eigenlijk is het ideaal fietsweer. Zuid-Limburg wordt bevolkt door wandelaars en er zijn behoorlijk wat groepjes wielrenners op weg. 11.15 – 14.30. Al verlang ik inmiddels terug naar Amsterdam, en zelfs een beetje naar fietsen door de polder, ik zal het landschap hier gaan missen.

Kanne – Lanaye – Moelingen – Mesch – Libeek – Mheer – (stukje Altembroek) – Noorbeek – Vroelen – Ulvend – De Plank – Teuven – Gieveld – Eperheide – Terziet – Sippenaeken – Opsinnich – Remersdael – Veurs – St. Martensvoeren – Gravensvoeren – Berneau – Vise – kanaal – Kanne

De thermometer op het kruispunt in Blegny zei: 25-11 17 graden. 12-11 18 graden. Het was ridicuul warm. Het woei ook hard, heel hard, uit het zuiden, er recht tegenin langs het Albertkanaal kwam de snelheid soms niet boven de 18 per uur. Maar eenmaal in de luwte was het heerlijk fietsen. Achteraf merkwaardig dat ik niet veel verder ben gereden (wel, werk te doen). Hier en daar wat zitten dwalen en wel eens expres een klim gedaan waar een bord zei ‘doodlopend’.

Kanne – kanaal – Hermalle ss Argenteau – Sarolay – Housse – Saive – (onbekende klim v.v.) – Evegnee – Rue de Reux – fietspad – Melen – Barchon – Blegny – Mortier – Julemont – Val Dieu – Mortroux – Dalhem – Visee – kanaal – Kanne

Goed, je fiets wordt er vreselijk smerig van, maar misschien vind ik dit wel ideaal fietsweer: droog en een laagstaand zonnetje na regen, de bomen geel en bruin en bijna rood, graad of twaalf, weinig wind. Twee miezerbuitjes van niet langer dan een minuut. Prachtig novemberweer. Net voor Vise werd ik bijgehaald door een man of acht uit Fleron – de blauwgelen van Electrabel (?). Ik haakte aan bij wat hun zaterdagse wintertraining bleek te zijn (zij hadden er al aardig wat kilometer opzitten), en wonder boven wonder reden zij tot voorbij Evegnee exact de route die ik wilde doen. Maakte een praatje, tot ik doorging richting Bolland en zij naar huis. Knoopte in het vervolg nog hier en daar een extra lusje vanwege het fijne weer en kwam helemaal ontspannen thuis: dit is een echte zaterdag, een fijne zaterdag.

Kanne – kanaal – Hermalle ss Argenteau – Richelle – St. Remy – Housse – Saive – Tignee – Evegnee – Melen – Bolland – Charneux – Rossenfosse – Val Dieu – Mauhin – Mortroux – Dalhem – Bombaye – Mons – Vise – kanaal – Kanne

Vrijdag, ‘s ochtends weg voor een mooi rondje, 50 kilometer? Prachtig weer met een gouden zon – gewoon een nazomerzon – deed me besluiten om nog over Hombourg en dan via het Drielandenpunt te rijden. De bossen geel & bruin en soms bijna rood in de laagstaande zon. 13 graden, stevige zuidwestenwind. Zachte novemberdagen: perfect fietsweer. (Afgezien van de bladeren op straat die soms een bocht verraderlijk glad maken: in de afdaling naar Camerig moest ik remmen voor een langzaam rijdende tegemoetkomende motor die te ver links zat, gelukkig reed ik al langzaam, want ik slipte behoorlijk).

Kanne – kanaal – Vise – Dalhem – St. Andre – Julemont – Charneux – La Minerie – Thimister – Clermont – Birven – Hombourg – Plombieres – Gemmenich – Drielandenpunt – Vaals – Camerig – Kuttingen – Beusdal – Opsinnich – Remersdael – Veurs – St. Martenvoeren – Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne