Eindelijk eens zomerweer (al ergerde het slechte weer me nauwelijks: veel te veel te doen). Harde en lastige westenwind (of gewoon ook slechte benen?), zonnetje, twintig graden. 16.00 – 19.00.

Marcusstraat – Diemerpark – Muiden – Muiderberg – Naarderbos – Valkenveen – Gooilustroute – Tafelberg – Bikbergen – Valkenveen – Naarden Vesting – Hakkelaarsbrug – Ton Storkpad – Weesp – Gaasp – Duivendrecht – Weespertrekvaart – Marcusstraat

Yesterday the audio-input and/or output of the logic board of my Powerbook G4 was destroyed. It happened while playing a composition of Thomas Köner. Whenever I turn on the volume on the laptop there’s a very loud high pitched noise. And I mean very loud – much louder than you’d image would be possible. Think: ear-piercing. Everything else still works. Well, the option is to have a new logic board installed (400 – 700 euro’s), or just keep working on this machine and not use sound. And eventually when other parts start breaking down buy a new one. Hmmm.

So I started testing my old white ibook, the one that had screen problems. Maybe I could use that for playing music?

This is the time of the endexam exhibitions of the arts academies. So I’ll plug the exhibition of the Frank Mohr Institute, that runs from now till the 8th of July in the building of Media Arts Friesland in Leeuwarden (Nieuweweg 1a, in the centre, above the Halfords/MacDonalds). Painting and Interactive Media are in the same building. Worth a visit if only for the organ-installation of Steven Jouwersma: http://borgels.blogspot.com/. Also the rest is very much worth the visit.

I’ll also point you to the exhibition of ‘our friendly competitor’ the Piet Zwart Institute, whose students will invade the stage of Worm in Rotterdam: http://www.wormweb.nl/agenda.php?id=1002.

Then, connected to the upcoming 5daysoff-festival, Montevideo has a show with a lot of sound art, (In)visible Sound: http://www.montevideo.nl/nl/agenda/detail_agenda.php?id=361&archief=M

But most of all I’d like to plug the breathtaking exhibition that Lucas van der Velden curated at the Vleeshal and the Kabinetten van de Vleeshal in Middelburg – with very careful, precise, concentrated works of Thomas Köner, Jürgen Reble, Jan-Peter E.R. Sonntag and Ryoji Ikeda: http://www.vleeshal.nl/.

Went to see the three choreographies written for three Duivelsdansen of Simeon ten Holt at the Oude Kerk. I did not go to hear the music of Ten Holt. I will gladly admit that his music has its own value and its own signature – but I experience it as high culture kitsch. I went there because F. has worked together with Hillary Blake Firestone – one of the 3 choreographers/dancers.

I didn’t like much of the dance either. The first dancer moved very beautifully but ran out of ideas after five minutes, the rest was fragmentary and overly dramatic. The last piece was even worse. It was full of moments were I imagined myself as a teacher asking the aspiring student “why didn’t you go for this, why didn’t you explore that, try to be more radical, dare to be minimal.” It was utterly boring, stupidly dramatic, and well, a sort of good taste amateur theatre, only better performed and with a much more expensive decor. And then there was this superfluous gimmick of the grand piano slowly making its way through the space…

Hillary Blake Firestone’s piece saved the night. She used gaffer tape (an idea she “stole” from F. – who used tape extensively for the decor in Hillary’s Featherweight). She demarcated the space, she dared to be playful and she dared to be minimal. Her physical dance – in which she referred to the body movements of track atlethics – grabbed the attention, and what’s more, through her dance she made me realize how Ten Holt also refers to stride piano in his work. (Which made me a more sympathetic towards the music).

When you want to make a choreography for Ten Holt, you have, I think, two choices: be just as minimal as the music (wear yourself out, as a dancer, doing the same thing over and over again), or completely go against it. The other two dancers didn’t do either and just brought some unbearable ‘drama’ to ‘kitschy’ music, in a beautiful church. Hillary dared to do something different and dared to be minimal – as long as she did that, it was utterly convincing.

15.15 – 19.30. En dan is het prachtig zomerweer, met een flinke zuidwestenwind die eigenlijk fijn aanvoelt, een fijn zonnetje en 20 graden. Tochtje Langevelderslag (ijsje & ijsthee op het terras, aan zee is het fris, achter de duinen warm).

Marcusstraat – Amstel – Kalfjeslaan – Amsterdamse Bos – Schilpholweg – Boesingheliede – Vijfhuizen – Cruquius – De Glip – Groenendaal – Leyduin – Tweede Doodweg – Ruygenhoek – Langervelderslag (+ blokje richting Noordwijkerhout) – Zandvoort – Kopje van Bloemendaal – Duin en Kruidberg – Santpoort – Spaarndam – Brettenzone – Rembrandtpark – Vondelpark – Amstel – Marcusstraat

20.45 – 22.25. Toch fijn dat het zo lang licht is, dat je zelfs nog een tochtje kunt maken na het werk, een flinke treinreis en eten. Frisjes maar veel zon. Westenwind (draaiend? — het leek wel alsof ik steeds meewind had).

Marcusstraat – Ouderkerk – RH West – Waver – Winkel – Abcoude – Voetangel – Ouderkerk – Marcusstraat

As promised, Serge’s footage (alas just 20 seconds) of Jack Gallagher and Oorbeek in the pouring rain: http://www.youtube.com/watch?v=cLplqeQAKJM.

And, well, what do you do with dome time on your hands in a city like Leeuwarden, your students apparently not needing your help right now and the weather not so nice to sit in a park and read? You walk into this so-so-second hand bookstore. And there it is, as if it’s waiting for you, as if its specially put here for you: Merci Freddy, Merci Lucien, by the Flemish journaliste Jan Cornand and Andre Blancke, an account of the cycling season 1976. This is the first book I read about cycling and I partly ‘blame’ this book for my love of cycling. It has certainly played a role in my ongoing interest in the cycling of the seventies. They had it in the public library of Almelo and I must’ve read it three times from cover to cover. I’ve never seen it in any second hand bookstore. I buy it (5 euro’s). And while eating my dinner in the Irish pub, I read the account of the Giro of 1976, the one Johan De Muynck should’ve won, the one that the Brooklyn-squad dominated, and I enjoy every single word of it.

Interestingly: I find out that in 1976 the Giro-director had tried to come up with some ‘inventions’ to make the race more interesting, namely: putting two new cols (well, a col and a climb) on the programme that both were not paved yet. There’s nothing new under the sun. The Valjolet ( a climb somewhere around the Sella) and the Manghen. (The Manghen comes easily in the top 10 of my favorite cols: when I ‘did it’ a narrow paved road of very black asphalt and no soul to see.)

De weersvoorspellingen zijn beroerd, maar de buienradar voorspelt in ieder geval voor het begin van de dag geen buien boven Groningen en Friesland. Ik moet naar Leeuwarden vanuit Hoogezand waar ik heb gelogeerd bij mijn zus. Tot voorbij Tolbert is het droog, er is zelfs zon. Voorbij Noordwijk gaat het regenen, bij Eastermeer verzeil ik in een zware onweersbui. Bar en boos is het. Het laatste stuk naar Leeuwarden rij ik met tegenzin (waarom rij ik ook dat hele stuk langs de provinciale weg? en het gewicht van het rugzakje – ik heb kleren en laptop bij me, ja en de Maximus Poems – dat gewicht ‘weegt ook door’). Toch, achteraf gezien een volle, welbestede dag: die begon met een echte Nederlandse zomerochtend en herinneringen aan vakantie in Drenthe, die voortging met verwensingen aan het adres van verkeersstroomontwerpers (in Roden volg ik de richting Leek en als er daarna niet aangegeven sta ga ik rechtdoor, waar bovendien ‘doorgaand verkeer’ staat aangegeven en na 2 kilometer door industriegebied rij ik recht tegen de autoweg aan, geen fietspad in zicht. Idioten, ik moet gewoon weer terug…), een verrassend mooi stuk van Boerakker tot Rottevalle, dan de zware onweersbui, recht boven me, juist als ik door open gebied rij (ja, toen kon ik ineens wel hard rijden!), en vervolgens het saaie stuk tot Leeuwarden waar de enige gebeurtenis het zien van een Japanse fietstoerist is, die de andere op gaat, met lange grijze baard, gehuld in een regencape).

Martenshoek – Midlaren – Glimmen – Eelde – Peize – Altena (jawel!) – Lieveren – Roden – Leutingewolde – Midwolde – Tolbert – Boerakker – Noordwijk – Rottevalle – Eastermeer – Kootsterstile – Leeuwarden

Omdat ik tot en met woensdag in het ‘noorden’ zou moeten zijn, rij ik met de racefiets een rondje door de provincies Groningen en Friesland (en een stukje Drenthe). De weersvoorspellingen voor zondag zijn wat beter, maar als ik klaar sta om te vertrekken gaat het stortregenen. Een half uur later vertrek ik toch, de zon schijnt zelfs, Het is best lekker fietsweer. In de buurt van Loppersum begint het vervolgens te hozen. En ik rij het tweede deel van de rit in de regen. Best lekker, want koud ik het niet (16 graden, nou ja…). Maar zomer is iets anders.

Emmapolder – Eemshaven – Roodeschool – Zijldijk – ‘t Zandt – Wirdum – Ten Post – Lageland – Harkstede – Kolham – Kropswolde – Martenshoek