Zaterdagochtend, redelijk bijtijds weg: 9.45 – 13.30. Prachtig weer: volop zon, weinig wind, zomers. Dan zijn dan polders boven Amsterdam mooi: met bloeiende slootkanten en bloesems. Geprobeerd een ritje over mooie weggetjes te maken, en zelfs op de kaart moeten kijken, zo slecht ken ik de weg boven Waterland, zo weinig kom ik er. Als ik er dan kom, neem ik me meestal voor er vaker te gaan rijden. Zeker nu ik heb gemerkt dat de uitvalsroute langs het spoor – Insulindeweg – Schellingwouderburg goed te doen is.

Marcusstraat – Muiderpoort – Schellingwouderbrug – Durgerdam – Monnickendam – Purmer – Kwadijk – Beemsterringvaart – Oosthuizen – Beets – Beemster – Nekkerweg – Beemsterringvaart – Purmerend – Ilpendam – Overleek – Broek in Waterland – Zunderdorp – Zwarte Gouw – Schellingwouderburg – Muiderpoort – Marcusstraat

Reading matter: the new issue of De Gids, devoted to the Dutch writer/poet JJ Slauerhoff, who at the moment is probably best known for writing a bunch of poems (in the 1920s/30s) that were set to music by the popular Portugese singer Christina Branco – because she regarder them as a prime example of saudade. (The introduction mentions the popularity of Slauerhoff amongst punks in the 1980s, and the existence of a Dutch 1980s band ‘Slauerhoff, but strangely does not mention Christina Branco).

Many people read Slauerhoff early in their ‘literary reading career’. So did I. He has a romantic ‘image’ – travelled to and wrote a lot about China, identified more or less with Camoens. His Collected Prose amongst the first literary books I bought. This issue presents a very nice opportunity to dive into his work again.

And then I couldn’t resist buying the Raster (another literary magazine), because it’s about two German writers that I have never really read, two famous outsiders: Andreas Kluge and Wolfgang Koeppen. Kluge never appealed to me, not his movies, not his television-programs (very intellectually left-wing political, strangely enough transmitted by the commercial channel RTL in the nineties), not his theoretical work. Though I know people who are absolutely ‘fans’, and he is detected by my ‘radar’. Koeppen I simply never read until today, I guess because Arno Schmidt and Uwe Johnson were ‘higher’ on my list.

More reading matter: Mark Twain’s entertaining A Connecticut Yankee at King Arthur’s Court, and LP Boons pitch black Memoires van de Heer Daegeman – both cheaply acquired at the Queens Day freemarket. I was wondering if I might have read Twain’s book in a children’s version as a child, it seemed all so familiar…

Na boodschappen, werk, en makreel op ‘t balkon (avondeten), 20.00 – 21.30, bij ondergaande zon, en wind die gaat liggen.

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ronde Hoep – Ouderkerkerplas – snelweg – Amstel – Marcusstraat

Hemelvaartsdag = fietsdag. Nee, geen Steven Rooks voor mij, maar een rondje door het grasland onder Amsterdam. De buiten dreigende ‘s middags (15.15 – 18.45), maar alleen om half vier kreeg ik er eentje op mn hoofd, de rest van de tijd scheen de zon. (Ik ergerde me alleen even aan het feit dat de weg naar Baambrugge nog altijd is afgesloten, waardoor ik terug moest rijden, evenals het fietspad tussen Uithoorn en Mijdrecht – waardoor ik mijn route aanpaste). Lekker fietsweer, en opnieuw lekker rustig.

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ronde Hoep- Nessersluis – Veldweg – Waverveen – Wilnis – Wilnisse Zuwe – Spengen – Kockengen – Haarzuilens – Portengen – Oukoop – Vinkeveense Plassen – Loenersloot – Baambrugge – kanaal – Driemond – Weesper Vijfhoek – Diemerpark – Ringdijk – Marcusstraat

Koninginnedag. Het voordeel als je vlak bij de Amstel woont: je bent zo de stad uit, je komt zelfs geen feest tegen. ‘s Ochtends in Oost-Watergraafsmeer rondgestruind op ‘de vrijmarkt’ – die viering van de meest basale handelsgeest (en de aanblik van de overblijfselen van het consumentisme). Opvallend: het enorme aanbod van oude naaimachines en oude videorecorders. Vele tientallen. Aan het einde van de middag een ritje, met een beetje zon over het groen, de bloesems, het fluitekruid in de berm en langs de sloten. Hoefde alleen in Ouderkerk een ommetje te maken vanwege de festiviteiten. Heerlijk: bijna niemand op de weg.

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ronde Hoep – Ouderkerk – snelweg – Amstel – Marcusstraat

Was at DNK yesterday night – where I heard some wonderful music again. The talks during the break touched on the topic of subsidy and money, maybe it was because it was on my mind, but it was on Robert van Heumen’s mind too, I guess (as he’s from STEIM), and I can imagine Thomas Peutz’ (of Smart) thoughts were going in that direction too (although I did not talk to him). (Btw: the subsidizing of V2_ – where I works 3 days a week – by the city of Rotterdam is part of a dirty political game between the town council and the advising committee).

The evening started with a composition by the young Spanish composer Angel Arranz, for cello and electronics – wonderfully played by Jan Willem Troost (cello) and the composer himself: Punto Intenso contra Remisso. The program text quotes Derrida on the pharmakon – probably because of the relationship between the electronic sounds and the acoustic cello. What I heard was a piece with a very good, clear, almost traditional compositional quality and with many well-stated musical ideas, and a smart interaction between the cello and the electronics. 23 minutes long, and not one dull moment. They received a well-deserved long applause.

After the break the duo of Keir Neuringer and Carlos Iturralde played 3 improvised pieces. The first was for alto saxophone and electric guitar, both ‘amplified’ with electronics as is usual nowadays. Hitting pretty much common and well-known ground, that is, if you know this type of music, they did play an enticing piece. After that both took place behind the knobs of assorted pedals, controllers and a small mixing deck for a well-structured, concentrated dialogue in noise. I don’ think it is necessary to state that they did not fall into the trap of just increasing the volume and go-go-go, as it’s normal to compose on the spot with different layers of noise, and they did it well. Only the last piece was a bit of a let-down. Keir Neuringer again was turning the knobs, Carlos Iturralde was triggering and playing with images (photographs of dictators: Hitler, Stalin, Sadam Hoessein), and not only where the images and the image-processing very clicheed, he seemed to struggle with it too. Musically the last piece did not come off the ground. In fact, that third piece was just bad. But well, that can happen (and I’ve seen worse elsewhere, in bigger venues).

Twee verlangens voor opnieuw een mooie, zomerse dag: een uurtje of twee lekker uitrijden en een rondje Bollenstreek. Een rondje Bollenstreek komt al snel op 100 kilometer. Toch reed ik, speculerend op een draaiende wind (van zuid naar west), door de Haarlemmermeerpolder naar de Bollenstreek. Het eerste deel over de vaste route – die best aardig is. Het tweede deel ‘ns via Bennebroek, Zwaanshoek en de Bennebroekerweg, – een slecht idee. De Haarlemmermeerpolder is daar een grote bouwput waar autowegen doorheen snijden. Als je ziet hoeveel nieuwbouw er daar tegen Hoofddorp is aangeplant, vraag je je af waar het verhaal vandaag komt als zou er de afgelopen jaren te weinig nieuwbouw zijn gepleegd. (Opvallend: allemaal grote woningen die veel beslag op de ruimte leggen). De Haarlemmermeerpolder is met tegenwind (de wind draaide niet en was zelfs eerder zuidoostelijk) nog vervelender dan rijden over een bedrijventerrein, waar lelijke kantoren dan in ieder geval nog wat wind wegnemen. In de Bollenstreek was het overigens veel te druk. Dat had ik kunnen weten. Toch wel mooi hoor: die intense kleuren.

Marcusstraat – Amstel – Kalfjeslaan – Amsterdamse Bos – Schiphol – Boesingheliede – Vijfhuizen – Cruquius – Leiduin – De Zilk – Langevelder Slag – Hillegom – Bennebroek – Zwaanshoek – Benebroeker weg – Rijnlander weg – Geniedijk – Rozenbug – Schiphol De Rijk – Ringvaart – Amsterdamse Bos – Kalfjeslaan – Amstel – Marcusstraat

12 jaar een racefiets, en vandaag pas voor het eerst de Ronde van Noord-Holland gereden. Het kwam zo uit. F. in Brussel. Mooi weer, en voor de 110 kilometer starten tot 11.00 uur. Ik was vrijdagavond laat terug uit Rotterdam – en al heb ik tegenwoordig niet zo’n moeite meer met vroeg in de ochtend rijden, toch is het een toer om, in het weekend, ergens om bijvoorbeeld 9 uur te zijn. Maar 10 a 11 uur, dat is heel goed te doen.

Waarom reed ik niet eerder de Ronde van Noord-Holland? Het is immers de grootste toertocht zo dicht bij Amsterdam. Simpel: het is aan de andere kant van het IJ, en ik hou niet zo van het rijden in de Zaanstreek en daarboven. Te veel rechtdoor, polder, wind. De duinen anderzijds (Castricum, Egmond, Bergen) zijn prachtig.

Ooit moest het er dan van komen, vandaag was de uitgelezen dag.

Om kwart over tien vertrok ik. Nog heel even was het frisjes, een kwartier later was het warm in de volle zon en dat bleef de hele dag zo: zomers. Bij de pont kwam ik een bekende tegen: Marino. Hij was er met een stel anderen van Skits (de sportvereniging van de VU). We reden samen op naar Oostzaan (de start), schreven in, en vertrokken.

Zo kwam het dat ik de hele dag in een groepje reed, met ‘jongens & meisjes’ van Skits. Dat ging lekker, dat was gezellig en dat ging soms best hard. We zijn de hele dag door niemand ingehaald.

De route was zo-zo. Het is toch jammer dat, als je van Uitgeest naar Egmond rijdt en via Alkmaar naar Bergen en Schoorl, je de hele tijd over geasfalteerde wegen en erg vaak over een fietspad langs een grote weg rijdt, en dat je een prachtig fietsgebied in de duinen links laat liggen. (Maar ik begrijp wel dat ze de toertocht niet kilometers lang over gravel laten lopen).

We reden de 110 – een goeie keuze wat mij betreft (met heen en terug naar Oostzaan zit ik dan toch op 145) en de 160 pakte een gebied mee dat ik juist wel eens in mn eentje rijd.

Het is een happening zo’n toertocht: in Alkmaar speelt een draaiorgel, de drukte op de stempelposten, en al die groepjes wielrenners. Bij de finish – (waar ik net na de anderen binnenkwam: ik moest er in de laatste kilometers toch echt af) – een Oud Bruin (van dat bier dat in andere omstandigheden niet smaakt, maar dan wel).

En nu heb ik dan zo’n tegeltje.

Marcusstraat – Wibautstraat – pont – Kadoelen – Oostzaan [start] – Wormerveer – Krommeniedijk – Uitgeest – Egmond-binnen – Alkmaar – Bergen – Schoorl – Schoorldam – Our Karspel – Spanbroek – Spierdijk – De Goorn – Avenhorn – Middenbeemster – Purmerend – Purmerland – Twiske – Oostzaan [finish] – Landsmeer – ‘t Schouw – Schellingwouderbrug – Muiderpoort – Marcusstraat

Lenteweer. 3/4 broek, zonder jack, 15 graden, zon. Tussen het werk door, 16.45 – 18.15. Opnieuw via De Hoge Dijk in plaats van over Abcoude, en bij de elektriciteitscentrale weer de fietsknoopunten gevolgd. Daar staat nu een bord dat ‘keihard’ naar rechts wijst. Huh? Maar daar kun je niet langs? Geen weg. Maar nu wel. Dat wil zeggen: de weg is nog niet af – het is een kilometertje onverhard rijden (ik schat dat de weg met wildroosters over een week of 2 wel af zal zijn), en het maakt de route achterlangs nog aantrekkelijker. Er mag de fietser dan veel worden afgenomen, zo nu en dan krijg je iets terug. (Ik neem aan dat de wandelaar daar weer minder blij mee is).

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Abcouder meer – Hoge Dijk – Gein – Driemond – kanaal – Diemer Vijfhoek – Diemerpark – Ringdijk – Marcusstraat

Prachtig weer. Volop zon. ‘s Ochtends nog wel koud en als ik het me goed herinner nog wel met lange broek en jack gereden. Harde oostenwind. Aan het begin, bij het AMC even de fietsknooppunten uitgeprobeerd, die sinds een week ook rond Amsterdam zijn geïnstalleerd. Daardoor reed ik ineens wel over een fietspad langs het spoor naar de Hoge Dijk, wat helemaal niet verkeerd was. Dan via vaste routes over de Utrechts Heuvelrug. Eigenlijk was het overal veel te druk: eerste lentedag, iedereen gaat naar buiten. Dan blijkt de Randstad ineens echt dicht bevolkt. Langs het Gooimeer met wind in de rug ging het lekker snel. De brug over het Gooimeer bij Muiderberg bleek afgesloten, misschien was er wel een pont, maar samen met een andere wielrenner liep ik toch een paar honderd meter over het bouwterrein. Dat ging. Lekker gereden, maar ik had vroeger weg moeten gaan, om de drukte voor te zijn. 10.45 – 14.45.

Marcusstraat – snelweg – Ouderkerkerplas – AMC – fietspad – Hoge Dijk – Gein – Driemond – Weesp – Googpad – Spanderswoud – St. Janskerkhof – Kasteel Groeneveld – Eemnes – Huizen – Gooimeer – Almere – Muiderberg – Muiden – Diemerpark – Ringdijk – Marcusstraat