( … gisteren begonnen te schrijven, niet gepost, vandaag aangevuld. Ik hou er niet zo van om het hier over politiek te hebben. Mijn cynisme krijgt gemakkelijk de overhand. Mijn haat krijgt te veel kans. Ik probeer me in te houden …)

… van de mogelijke gevolgen van de idiote, schandalige, vijandige kortingen op kunst & cultuur … ik schat dat 90% van mijn vrienden- en kenniskring (“mijn netwerk”) direct of indirect financieel afhankelijk is van een of meer van de instellingen waarvan de (structurele) subsidie met ingang van 2013 volledig wordt stopgezet, of het financieel klaarspeelt dankzij projectsubsidies of beurzen waarop ook stevig wordt gekort. Haal die inkomsten weg, dan blijft er op jaarbasis een heel klein inkomen over, waarvan zelfs de huur niet betaald kan worden.

Ik ben zelf sinds 1997 in dienst geweest van respectievelijk Mediamatic, Metropolis M, en nu V2_, met een intermezzo in 2006 als ‘onderzoeker’ aan de Jan van Eyck Academie. Daar moet ik bij zeggen dat mijn baan bij Mediamatic betaald werd door het ‘bedrijf’ (toen Mediamatic IP) niet door de stichting (toen Mediamatic Magazine). Ik moet er ook bij zeggen dat geen van die instellingen volledig op de structurele rijkssubsidie drijft / dreef. Maar de instellingen zouden niet kunnen bestaan zonder die subsidie – die ook een investering is om de rest van de productie aan te jagen.

(Ter info: het bedrijf Mediamatic Lab drijft anno 2011 op opdrachtgevers uit de culturele sector en is dus ook ‘zwaar de klos’, niet alleen de stichting. WORM gaat juist verhuizen en is bezig met een omvangrijke verbouwing die de organisatie naar een volgend niveau zou stuwen. V2_ draait beter en beter, en neemt als onderzoeks- en ontwikkelinstelling een steeds interessantere, betere positie in, in de relaties met (post)-industriële R&D, en internationale instellingen, neemt, kun je zeggen, zelfs een sleutelpositie in wat betreft de ontwikkeling van mobiele en steeds intiemere technologie – AR, wearables, maar ook t.a.v. ecologie). (Ik begreep dat de Japanse telecom (sic) vol ongeloof had gereageerd op de voorgenomen bezuinigingen….)

(Terug naar mijzelf).

Tegelijk heb ik altijd voor mijzelf gewerkt. Zo goed als al mijn opdrachtgevers komen uit de culturele sector, worden mede gefinancieerd door project- en structurele subsidies (Sonic Acts, De Gids, Fonds BKVB). De enige uitzondering vormen kunstacademies en universiteiten (een heel klein deel van mijn inkomsten op dit moment); mijn kennis en kunde is voor hen belangrijk en waardevol … vanwege mijn werk in de kunstsector.

Het is dus “interessant” om te constateren dat een groot deel van de bodem onder mijn inkomsten kan worden weggeslagen. (De situatie is nog niet duidelijk).

Het is “grappig” om te concluderen dat vrijwel alle tijdschriften waarvoor ik zo nu en dan een betaalde tekst schreef (OPEN van SKOR, De Gids, Metropolis M) er aan moeten geloven.

Nog interessanter is het als ik een scan maak van mijn vrienden- en kennissenkring: zo goed als iedereen wordt direct of indirect financieel getroffen door de maatregelen.

Stel dat de bezuinigingen leiden tot een einde van de getroffen instellingen (o.a. V2_, Mediamatic, WORM, NIMk, Waag, De Appel, STEIM), dan verliezen veel vrienden & kennissen hun baan en inkomsten. (Want – zie boven – de eigen projecten en freelance opdrachten drogen ook op).

Het treurige is dat zo een flinke economische productie stil komt te liggen – een naar verhouding kleine financiële investering wordt weggehaald, laat een hele sector (van vernieuwende kunsten) langzaam omvallen, inclusief alle economische activiteit die daaromheen zit.

Wat ook omvalt: de kunst & cultuur waar ik van geniet, de kunst & cultuur (concerten, tentoonstellingen, onderzoeksprojecten etc.) die de mainstream inspireren en aanjagen. (Dat kan de kunstliefhebber die VVD heeft gestemd zich aantrekken. (Bij het CDA-electoraat verwacht ik geen kunstliefhebbers)).

Ik vraag me af wat er gebeurt met de internationale contacten. Ik werk vooral in Nederland, maar de instellingen waarvoor en waarmee ik werk opereren internationaal, de betrokken personen zijn experts, worden benaderd voor inhoud, voor advies, om tentoonstellingen te cureren, stukken te schrijven. Dat drijft op een activiteit die in Nederland is verankerd. Het buitenland blijkt overigens verbijsterd.

Maar ach, internationalisering en innovatie zijn niet belangrijk.

De herstructurering – waar velen op zaten te wachten en die ook nodig was – krijgt een veel radicalere vorm dan gehoopt: terug naar de jaren tachtig, maar dan met kraakverbod en veel slechtere sociale voorzieningen, en terug naar een economie waarvan niets terugvloeit naar algemene middelen (via belastingen), een doos voor ‘donaties’ bij de deur, activiteiten die drijven op onbetaalde vrijwilligers die rondkomen van, ja, van wat eigenlijk?

(Mag ik hier opmerken dat ik zo’n 50% van mijn niet in loondienst verdiende geld aan de belastingen afdraag?)

Kijk, ik ben optimistisch over kunst & cultuur – die overleeft, al krijgt ze een andere gedaante, en niet per se een betere. Het wordt hard.

Onverwacht is dat niet.

Het is zo treurig dat het onnodig is (de hoeveelheid geld waar het om gaat is verhoudingsgewijs gering), en een volledig tegengesteld effect zal hebben. Maar ja, het is een ideologische keuze. Het ressentiment heeft gewonnen.

Dit is een historisch kabinet, het kabinet die de nekslag toedient aan een sinds midden van de negentiende eeuw langzaam opgebouwde beschaving. De bezuinigingen op kunst en cultuur zijn maar een heel klein onderdeeltje, de bezuinigingen op gezondheidszorg zijn nog erger – ik begreep dat het budget voor psychiatrische zorg wordt gehalveerd, en dat de reactie van de minister er zo een was van dat psychiatrische patienten beter in de huiselijke kring opgevangen kunnen worden.

En het gemak waarmee kritiek wordt afgedaan is, tja, barbaars en vijandig. Dat het allemaal gebeurt zonder kennis van zaken is te armoedig voor woorden, en dat overduidelijk de volstrekt verkeerde beslissingen worden genomen is – ja, pff wat? een flagrante ontkenning van het feit dat mensen voorbij hun eigen beperkte visie kunnen denken? Dat er wat moet gebeuren, dat is duidelijk. Wat er nu gebeurt stuurt ons nog sneller in de richting van Griekenland, IJsland, Portugal, Ierland. Je moet de financiële sector reguleren. Nou ja, enzovoorts.

Nog niet zo lang geleden werd verondersteld dat ‘links’ en ‘rechts’ nog maar weinig verschillen. Nu is duidelijk hoe de zaken staan, nu neoliberaal en het centrum aan de leiband van het ressentiment en de populisten marchandeert.

En geen VVD-politicus die de moed heeft om er tegenin te gaan.

(Oh, en al die PVV-stemmers die knetterhard het deksel op hun neus krijgen, zullen merken dat ze tegen hun eigen belang hebben gestemd, ik heb er geen enkel medelijden mee. Waar ik wel medelijden mee heb, die hele generatie van 20 – 40 jarigen die geen besef hebben van politiek omdat het economisch alleen maar voordewind ging, die nu een crash-course politiek besef moeten krijgen. Oh, en de naïviteit van sommige protest-ideetjes van kunstenaars, ik word daar niet blij van).

Ik lees net wat S.V. op Facebook schrijft: “Critique is over. Let’s start the more profound task of reformulating politics”. Exact.

Jacqueline Oskamps geschiedenis van 60 jaar Nederlandse elektronische muziek, met portretten van Ton Bruynel, Jan Boerman, Edwin van der Heide, Anne La Berge, Dick Raaijmakers en Michel Waisvisz. Voor zover ik kan beoordelen goed geïnformeerd, journalistiek opgezet en daardoor zeer leesbaar. 240 pagina’s, maar wat mij betreft waren dat er 10x zo veel geweest, alles wordt zo kort aangestipt…

(Natuurlijk kun je vragen stellen bij sommige van haar keuzes, nadrukken die ze legt, aspecten die ze juist wel of juist niet uitdiept, maar dat lijkt me meer iets voor een uitputtende academische studie, die, inderdaad, 2400 pagina’s lang zou moeten zijn. Ikzelf zou voor 90% exact dezelfde onderwerpen en materie hebben behandeld, mocht ik dit boek hebben mogen en kunnen schrijven).

(Het sterke punt van het boek is ook het zwakke punt: de journalistieke opzet. Het leest lekker, zit vol anekdotes, zal daardoor een flink publiek bereiken, maar graaft niet heel diep en mist musicologische analyses.)

Zaterdagochtendrondje samen met Michiel. Gezellig. Ik nam mn doortrapper. 9.50 – 11.50. Dreigende buien, maar we bleven ervan gespaard. 15 graden, lekker fris. Vroeger reed ik vaak in de Brettenzone, bij Halfweg en Spaarnwoude, nu kom ik er bijna nooit meer.

Marcusstraat – Weteringcircuit – FH straat – Sloterdijk – Brettenzone – Spaarnwoude – Stompetoren – Notweg – Halfweg – fietspad langs snelweg – FH straat – Nassaukade – Marcusstraat

Ik heb nooit begrepen waarom Houllebecq zo ongeloofelijk hoog staat aangeschreven. Ja, ik heb al zijn boeken gelezen – hoewel sommige eerder diagonaal dan intensief – en ik heb er geen spijt van. Ze zijn de moeite waard vanwege de cynische, realistische en bijtende maatschappijvisie, waarin de kernaspecten van de hedendaagse Westerse ideologie tot hun uiterste consequentie worden doorgedreven (procedé van de sociologische SF). Ontluisterend en hard. (En ik begrijp eigenlijk niet goed waarom er niet veel meer schrijvers zijn die dat doen…) Maar verder…

Houllebecq lijkt mij geen groot stilist, sterker, soms komt het op mij zelfs slordig en onhandig over. Humor heeft hij wel, zeker in deze roman. En zijn toekomstvisie voor Frankrijk, waarmee hij in de laatste pagina’s op de proppen komt, met een platteland bevolkt door goedwillende Chinezen en Russen die het cultureel erfgoed van Frankrijk nieuw leven inblazen, dat is mooi bedacht (en makkelijk bedacht natuurlijk, en als je ietsie harder nadenkt is het grappig bedacht maar mist het een werkelijke ‘bite’ – hij stelt zich voor de Afrikanen dan naar China en India vertrekken… sure). Er is een rijkdom aan ideeën en ideeetjes – maar dat verwacht ik sowieso van een goed boek. Maar heel opzienbarend, of heel goed gezien is het ook weer niet. Begrijp me goed, het is wel degelijk heel goed wat hij doet, maar het is niet opzienbarend en ik kan me niet voorstellen dat dit nou tot het allerbeste behoort de de hedendaagse literatuur heeft te bieden. Het is – anderzijds – ook precies een van de dingen die literatuur vermag te doen: een maatschappijvisie op de spits drijven in de vorm van een verhaal. En dat doet Houllebecq. Soi.

Zou het kunnen zijn dat Houllebecqs romans – en het succes ervan onder grote lezers – daarom toch nog steeds een stuk sterker zijn dan de rest van de hedendaagse literatuur is, al die ‘gewone’ romans (die ik niet lees, of wel eens probeer om heel snel af te haken), die op geen enkele manier een analyse of een beeld van onze wereld bieden, of dat op een te zwakke manier doen. (Althans, zo stel ik me voor, ik ken de boeken niet werkelijk, vertel me als ik het mis heb…)

Het blijft uitzichtloos en cynisch, dat proza van Houllebecq, en ik voel altijd iets van ressentiment, een ondertoon.

Ondertussen lees het wel lekker weg.

(Net als Céline).

((Ik vraag me wel af wat het betekent dat zowel Houllebecq als Grunberg op zoveel succes hebben bij het hedendaagse leespubliek. Grunberg heeft een even cynische kijk op het bestaan. In veel opzichten is zijn analyse vergelijkbaar met die van Houllebecq, zij het wat bij Houllebecq uitloopt op een kille aanvaarding van de wereld als markt en strijd (met enige ressentiment en daarin is dan weer kritiek te lezen, en ja, in deze roman zit een melancholische en conservatieve ondertoon), bij Grunberg doodslaat in een allesverstikkende ironie.))

(((Daarom was de wijn beter dan het boek, want eerlijker, zie de recensie op De Reactor.)))

Excuus voor dit chaotische tekstje…

… euh, ik kocht het boek dus vanwege de rol die Michelinkaarten spelen in het werk van de hoofdpersoon, de hedendaagse kunstenaar Jed Martin. Omdat ik ook zo van Michelinkaarten hou. En ja, ik vind het wel zijn beste boek sinds De wereld als markt en strijd.

Wat is het antwoord op de nu definitief voorgestelde bezuiningen op kunst & cultuur? Blinde haat? Minachting? Nu van beide kanten? (Kunst is slecht in minachting). Ontluisterend: 530.000 voor activiteiten nieuwe media, maar 710.000 voor ‘onderzoek en statistiek’. Duh? Dat is minder dan gebrek aan visie. Hieruit spreekt minachting, wantrouwen en haat ten aanzien van nieuwe kunst & cultuur. Maar ja, allemaal verwacht. Er breken nieuwe tijden aan… Hmmm.

(Voor wie het niet vat: alle, ja, alle ‘goeie’ e-cultuur en kunstinstellingen uit de basisinfrastructuur, ergo geen structurele stimulans van de overheid meer, ingaande op 1 – 1 – 2013).

Uitgelezen, alle interviews in Tara Rodgers Pink Noises, Women on Electronic Music and Sound (2010) — Eliane Radigue, Pauline Oliveros, Annea Lockwood, AGF, et cetera. Boek voortgekomen uit de website pinknoises.com (nu offline) & wat me er erg aan bevalt is dat in elk interview de vraag wordt gesteld naar de (technische) set-up.

Avondritje. Bewolkt, droog, 17 graden, aangenaam. Rustig. 21.00 – 22.15. Rondje Muiden met wat extra’s.

Marcusstraat – Diemerpark – Muiden – Rijksweg – Bloemendalerpolder – kanaal + blokje Diemerbos – kanaal + blokje Diem – kanaal – Marcusstraat

Avondrondje (eindelijk een avondrondje) – 20.45 – 22.30. Licht bewolkt, 17 graden, aangenaam (na wat regen). (Zaterdag en zondag bij elkaar exact 100 kilometer gereden, volgens de teller, in 3.50).

Marcusstraat – Amstel – Ronde Hoep – Veldweg – Proosdijdwarsweg – Waver – Ouderkerk – Amstel – Marcusstraat

Zaterdagochtendritje. 10 – 12, als R. slaapt. Onbewolkt en om 10 uur al erg warm. Flinke noordoostenwind. Temperatuur naar de 27 graden.

Marcusstraat – Weespertrekvaart – Gaasp – Weesp – Googpad – Ankeveense Plassen – ‘s Graveland – Vreeland – Nigtevegt – Driemond – Gaasp – Diemen – Weespertrekvaart – Marcusstraat

0508 / 1.35

Rustdag op de camping van Savigny vlak bij Beaune. Mooie omgeving, prachtig weer (zon, 24 graden), middelgebergte, zo to 700 meter, uitstekend fietsgebied. Ochtendrondje, terwijl R. slaapt.

Savigny les Beaune – Bouilland (weg afgesloten) – Crepey – Pont d’Ouche – Bligny sur Ouche – Clavoillon – Savigny

0514 / 76 / 3.30

Ik had heel veel geluk en pech. Rondje vanuit Cassis. Warm zomerweer. Zon en onbewolkt. Vroeg weggereden (half 8). Overal waar ik passeerde hingen borden dat de weg afgesloten zou zijn, zo vanaf 10 uur. Er hingen linten en de eerste toeschouwers verzamelden zich. Richting de Col d’Ange (afdaling) werd ik nog doorgelaten. Doel van mijn rit was de Col D’Espigoulier. Die kwam ik niet op: “Course d’automobile”. Dan maar de Col de Ginestre gedaan, ook aardig. De route de crête over de kliffen is prachtig, maar verder vind ik de kuststreek te druk (zelfs in mei), en het is niet mijn landschap. Lekker gereden, dat wel.

Cassis – Route de crête – Le Ciotat – Ceyreste – Grand Caunet – Col d’Ange – Gemenos – ri Espigoulier – Gemenos – Aubagne – Roquefort – Cassis – Ginestre – Cassis

0517 / 42 / 1.40

Rondje Camargue – met een 3x een stukje een weg inrijden en terug (geen rondjes van te maken – en ik had maar een goeie anderhalf uur). Landschap is Nederlands, dat wil zeggen zoals Nederland eruit zou zien mocht er geen bebouwing zijn. Moeras en riet. Paarden in plaats van koeien. Aardig voor een keer, de zee is er erg mooi (maar, zoals zovelen, gevlucht voor de muggen en midges). Over de dijken kun je fietsen, maar alleen met de mountainbike: onverhard, rul zand.

Camping – La Sauvageonne – Mas Astouin – Sylvereal – 3x v.v. – Pioch Badet – Stes. Marie de la Mer – camping

0520 / 45 / 2.00

Een dag in Quezac, vlak bij de gorges du Tarn – waar het in mei nog rustig is –. Voor we verder reden twee uurtjes fietsen (10 – 12). Dit rondje had ik natuurlijk andersom moeten rijden, maar dat wist ik bij wegrijden niet (ik was oorspronkelijk van plan de Montmirat over de grote weg af te dalen). Zomerweer, zon, vrijwel onbewolkt en zowaar, bovenop het plateau drie druppels regen. Langs de Briançon is erg mooi.

Quezac РCausse de Sauveterre РCol de Montmirat РLes Bondons (na even verder over de D35 te zijn gereden, om te kijken) РCocur̬s РIspagnac РQuezac

0521 / 64 / 2.40

Eerste ritje vanuit Ferrières sur Sichon (of exact: vanuit Bois Blanc, met elke keer een stukje flink klimmen over een halfverharde weg als uitsmijter om ‘thuis’ te komen). Montagne Bourbonnais: uitstekend fietsgebied, zeker wanneer je van bos houdt (zoals ik). Veel kleine wegen, zo goed als geen verkeer, fijne klims. Prachtig zomerweer, onbewolkt, 25 graden. Ik had beloofd 2 uur weg te blijven, wist dat dit rondje te lang was en reed daarom ‘best hard’.

Ferri̬res РLa Guillerme РCol de la Plantade РPaladuc РArconsat РCol de la Charme РSt. Priest la Prugne РCol de Beaulouis РFerri̬res

0522 / 68 / 3.13

Weer schitterend zomerweer. Onbewolkt, 25 graden, maar wel een frisse en harde noordenwind. Richting de Monts de Madeleine. Veel langzamer gereden en veel om me heen en op de kaart gekeken. Natuurlijk had ik toch helemaal naar beneden moeten rijden om bijvoorbeeld de Col de la Rivière Noire vanaf de voet te rijden (in plaats van in de afdaling). Mooi gebied. De Loge des Gardes staat op de 100-collenlijst.

Ferri̬res РCol de Beaulouis Рle Vernois РLaprugne РLa Loge des Gardes РVerrerie РSt. Nicolas des Biefs Рla Chabanne РMayet le Montagne РFerri̬res

0525 / 32 / 1.39

‘s Ochtends vroeg. 8 uur weg, kwart voor 10 terug. Col de la Plantade van de westkant (de mooiste kant). In de zon al lekker warm. Plus v.v. Bois Blanc – Ferrières om croissants te halen.

Ferri̬res РLachaux РPhilibin РCol de la Plantade РFerri̬res

0526 / 102 / 4.52 / 63

(Topsnelheid ‘ns vermelden, het was boven de 60; alle afdalingen in dit gebied zijn meetrapafdaling, als je wilt kun je hard rijden). (Ook in de klims, allemaal lopers, met fiks doortrappen lijkt het soms bijna vlak – als je je goed voelt). Laatste fietsdag. Zon, wat wolken. Ik treuzelde veel in het begin, reed toen onverhard naar de Puy Montoncel vanaf de Col de Charme, de Col de St. Thomas is verrassend lastig, het ging zelfs even regenen, keek te vaak op de kaart en moest toen het tochtje inkorten (geen Col de Pertuis). Saai stuk bij St. Remy. Col de la Plantade van de zuidkant is zowat vlak, ik kon 40 x 21 blijven rijden. Had graag nog wat aan de westkant gereden, maar goed.

Ferri̬res РLa Guillerme РLavoine РCol de la Charme РPuy Montoncel v.v. РArconsat РCol de St. Thomas v.v. РCol des Sagnes РViscomtat РCol de Frissonet (in afdaling) РMonnerie РSt. Remy РPaladuc РCol de la Plantade РFerri̬res