10.30 – 12.10. Nog koud zo in de ochtend (net boven nul), waterig zonnetje, volgens de buienradar nadert regen uit het westen — dus graag daarvoor nog een rondje, want de weersvoorspellingen voor het weekend zijn matig. Langs het Amsterdam-Rijnkanaal kom ik terecht in een tijdrit, eerst komen ze me tegemoet, de paar snelsten (3 of 4 man) komen me daarna achterop. Ik zie ook een Gaul-shirt naderen — “Hee Marc!”. Daarna jongeren op oude racefietsen, dan mountainbikes en tenslotte op gewone fietsen (maar wel met rugnummer). Het is een of andere wintertriatlon. Fijn ritje. ‘Uitgerust’ thuis, en verder met werk.

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Winkel – Abcoude – Gein – Driemond – kanaal – Jaap Edenbaan – Watergraafsmeer – Marcusstraat

Ik had net een uurtje en de zon scheen. Zuidenwind, 6 graden, 11.20 – 12.25.

Marcusstraat – Zuideramstel – snelweg – Ouderkerkerplas – Holendrecht – Ouderkerk – Middenpolder – Kalfje – Amstel – Marcusstraat

Wiel gerepareerd bij/door Ger (http://www.gerbikes.nl) en daarna een rondje gemaakt. De zon kwam onder de wolken door schijnen – mooi licht –. Het voelde na die vrieskou zacht. Weinig wind. 15.30 – 17.15. Rene R. reed net aan de andere kant van de Waver de andere kant op – ik mijmerde juist wat, keek naar het landschap bij de laagstaande zon, hij riep wat, ik verstond het niet.

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Holendrecht – Winkel – Waver – Ronde Hoep – Ouderkerk – Amstel – Marcusstraat

In de Rekto:Verso die nu in de winkel zou moeten liggen (wel, in België dan, en wellicht op een enkele plek in Nederland) staat een interview met Arjen Mulder, de vragen zijn van mij: http://www.rektoverso.be/content/view/849/15/. Ook hier http://www.urbanmag.be/artikel/1469/interageren-om-te-overleven.

Les Bienveillantes mobilizes. Leads to discussion. To then conclude that other books are, in fact, so much better. But those books did not mobilize, did not initiate discussion. So we read Littlell. So we discuss Littell. And partly because his book is flawed it initiates discussion. So much becomes clear, browsing reviews and discussion fora.

For those of you who read German, the FAZ (Frankfurter Allgemeneine Zeitung) has a good dossier on Littell’s novel: http://lesesaal.faz.net/littell/. In it I find confirmation of my doubts wrt the literary quality of this big novel — considering that it still is a major work.

Another thing — and this regards the comparision between 2666 and Les bienveillantes — is that during the first 200 or 300 pages of the book, images from 2666 and especially of the character Hans Reiter as a soldier during WW II in the Oekraine, kept haunting me, so much that sometimes Aue became more like Reiter. The image of Reiter was stronger than that of Aue. While reading Littell I was wondering about Reiter, and the Sonora murders from 2666. The characters fuse maybe up to a certain extent because both Bolano and Littell use aspects from Ernst Jünger (and his novels) for Reiter and Aue. (No: I was reminded in both instances of Jünger, that’s more correct; they do not use concrete aspects from Jünger’s biography, rather they seem inspired by a certain distanced aesthetized look at the world that I identify with Jünger).

Reading Bolano I want to reread Bolano to come closer to understanding ‘life’. Reading Littell I want to do research and find out more about the history of WW II.

Hmm. Am I making myself clear?

Finished reading Jonathan Littell’s De welwillenden (Les Bienveillantes), the beste-selling novel about the atrocities of World War II from the perspective of a homosexual SD-member. Yes, it’s an impressive book. And more than any other book — including Vollmann’s Central Europe — (and including Primo Levi’s novels — which fall in a totally different class) this novel heightens my interest in WW II. The novel is horrifying and gripping.

But, but… (with every book I read there should be a ‘but’) … I did find that the passages about the protagonist, well, let’s call it ‘disturbed’ relationship with his twin sister, and his relation with his mother, weaken the novel’s possible impact. It is good for some delirious stretches of prose, and shocking descriptions, but it is a bit ‘cliche’ too. Although I do understand the function in the novel.

There are a few more motives which border on the cliche (the policemen that keep following the protagonist). Not that this ever really disturbed me. Just thinking of how the book could’ve been even better…

In some ways there are two books here — one is about a homosexual art-and-literature loving dandy- Nazi who is in love with his twin sister (good for some scandalous scenes). The other one is a very serious historical novel about the atrocities of WW II in Eastern Europe (much more shocking). One bridge between those two sides is provided by “Robert Brasillach” and “Leon Degrelle”, and in a sense by Theweleit’s Mannerphantasien — on which Littell wrote a long essay (that I have not read). (Of course the protagonist reads Blanchot during the war).

What I am asking myself: would I find such a novel stronger if the protagonist would have for instance a married Nazi, with a workers-background (or were all of those in the Wehrmacht?), instead of a cosmopolitan cultured person from a pretty rich family, and a troubled relation/lovelife? Surely the idea is not that all ‘executioners’ and murderers are “disturbed” psychologically, like this protagonist? I know, this is a very bad type of criticism. Yet, still, as I said, the pages about the ‘personal problems’ of Aue (the protagonist) did not really capture my attention as much as the ones about the war as such, and well, as you see, I keep on wondering about it.

It is a novel about ‘evil’ (though Littell in an interview in the FAZ says it is not). That invites comparision with Bolano’s 2666 — with its 200+ pages of descriptions of murders in Sonora.

Oh well, yes, I prefer 2666. And that preference indicates a ‘poetics’, a set of ideas of what constitutes good literature. (I wish I were able now to make an outline of that.)

Enough.

Het kaartje doet een gewoon rondje Ronde Hoep vermoeden, maar door -3, overal ijs (behalve op de Oude Waver) en wit berijpte weilanden was het heel speciaal. Zelfs een huisrondje is dan als nieuw. Met zulk winterweer krijgt Nederland last van het schaatsvirus. Wij denken dat dit gewoon winterweer is, dat dit is wat winter hoort te zijn. In werkelijkheid is het een zeldzaamheid voor een land met zeeklimaat. (In IJsland was het vandaag 5 graden boven nul, in Noord-Noorwegen 6 boven nul). Kleine ijspegels in mn baard. Wel pech: spaakbreuk. Achterwiel is sowieso op. Hmmm.

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ronde Hoep – Ouderkerk – Amstel – Marcusstraat

Alle andere wielrenners stonden natuurlijk op het ijs, maar ik heb geen schaatsen en kan niet echt schaatsen. Je hoefde niet te kunnen schaatsen om vandaag een mooi tochtje te maken (ik zag de tourders rijden bij Uitdam en Zuiderwoude) — de wegen waren droog, het was bijna nergens glad, onbewolkt, zonnig, en nauwelijks wind. Berijpt landschap, IJmeer en Gouwzee dichtgevroren.

Marcusstraat – Schellingwouderbrug – Durgerdam – Uitdam – Gouwzee – Zuiderwoude – Poppendammer gouw – Ransdorp – Schellingwouderbrug – Ringdijk – Marcusstraat

“Whatever the answer, experimental music doesn’t translate on paper but makes sense with a beer in hand and equally inquisitive music fans eager to talk shop. Best to experience it yourself.”

My favorite musical ‘hang-out’ is reviewed by Colin Delany in Time Out Amsterdam. The text is here: http://stopdroprocknroll.blogspot.com/2009/01/sounds-of-science.html.

DNK: http://www.dnk-amsterdam.com. Concerts start again next monday, January 12th.