Als verslag. Want anders ben ik het zelf binnen een week vergeten. Ik las zo’n 150 pagina’s uit Christa Wolf’s Ein Tag im Jahr, 1960 – 2000. Ieder jaar de 27e september nauwgezet beschreven. Boeide me aanvankelijk – vooral het dagelijks leven, opvoeden van de twee kinderen, de strijd om concentratie en tijd te vinden voor het schrijven. Christa Wolf’s werk heb ik verder nooit gelezen. Het boeide me niet. De DDR boeide me niet, de moeizame verhouding tot het ‘systeem’ boeide me niet, de vorm van engagement boeide me niet. Dat interesseert me nu meer. Maar na 150 pagina’s begon ik het op te geven. Las nog wat vooruit, las wat van de laatste jaren. Het boeide me niet meer. Wat een moeizaamheid, die problematiek, verstrikt in een systeem en toch willen blijven geloven in een maatschappijvorm die je (zo lijkt het toch) zelf geen goed doet. Moeilijke positie, zeker onterecht om het zo af te serveren, waarschijnlijk de moeite waard om echt door te denken en je in te verdiepen. Maar nee, dat is niet voor mij, dat is voor iemand anders. (En ergens ook een gevoel dat er fundamenteel iets mis is in dit boek – een onoprechtheid, een angstig verzwijgen – bij alle pogingen om eerlijk en oprecht te zijn).

Ook doorgelezen, de Open over autonomie. (‘In een tijd van ideologische en politieke crises, waarin mensen en dingen meer op zichzelf worden teruggeworpen, gaat van autonomie een hernieuwde aantrekkingskracht uit.’) Vooral om te zien of ik iets had gemist… Of niet. Niet echt. (Neemt niet weg dat het een mooi nummer is – en zo’n beetje alles wordt gecoverd).

Zaterdagmiddag, de dag van de Omloop. Bewolkt, zuidwestenwind, redelijk aangenaam. Met R. op de gewone fiets. Rondje Elsenhove (kinderboerderij) en door de Middelpolder terug. Had graag een stuk op de racefiets gereden.

Zondagmiddag. Irritatie – want ik kan niet weg voor een langere tocht. Met R. in de fietskar – gelukkig krijg ik haar mee. (Met een list. Vragen ‘ga je mee’ werkt niet. Naar boven komen in fietskleren leidt tot de vraag ‘Mag ik mee?’). Prachtig weer, zuidenwind, zon, 9 graden (of zoiets).

Marcusstraat – Bijlmer – Diemerbos – Driemond – Fort Nigtevegt – Abcoude – Ouderkerk – Amstel – Marcusstraat

Vrijdagavond. 20.50 – 22.20. Bij donker dus. Zacht, nauwelijks wind. Heerlijk fietsweer. (Fijn fietsen – rustig).

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ronde Hoep – Ouderkerk – Amstel – Marcusstraat

Prachtig weer, 12 graden, wolken en zon. Als de zon schijnt lenteachtig. Zuidwestenwind. Tweede helft middag, 14.30 – 17.00. Voor het eerst sinds oktober weer op mn Ger – even wennen, maar het blijft mn beste fiets.

Het stuk via Mijdrecht rij ik bijna nooit – ik denk dat ik een deel van de Oosterlandweg zelfs nog nooit had gereden. Niet de mooiste route, maar wel een fris en nieuw uitzicht.

Manieren van herlezen. Twee snipperboeken met zinsnedes uit Arno Schmidt’s oeuvre. De ene samengesteld door Bernd Rauschenbach, de andere door Susanne Fischer. Thematisch geordend. Opvallend plezierig om door te nemen. Herkenning. De boeken waaruit de citaten komen heb ik gelezen, en anders betreft het zo citaat=waardige uitspraken dat ik ze uit de secundaire literatuur ken. »Das Verläßlichste sind Naturschönheiten. Dann Bücher; dann Braten mit Sauerkraut. Alles andre wechselt und gaukelt.«

BTW: dit is het moment om ZT aan te schaffen, de Studienausgabe gaat op t moment voor 100 euro bij Amazon.

Gelezen. In de trein.

Maandagavond, 22:10–23:20. Prachtig weer, 8 graden, zachte zuidenwind. Hele weekend niet kunnen rijden (werk). Nog even de deur uit na een dag werken in Rotterdam. Ik was niet de enige wielrenner die zo laat nog een rondje reed.

Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ouderkerkerplas – Ouderkerk – Amstel – Marcusstraat

Today a letter arrives from the municipality of Amsterdam. It starts:

‘A Dhuine Uasail,
Mar saoránal on Eioraip atá i do chonal san….

The letter is monolingual. (Usually they send out letters in two or three languages).

It’s addressed to F. She learnt a bit of Irish in school – as all Irish do. Ireland is officially bilingual. But, as most people know, Irish is only used in some Western parts of Ireland (Gaeltach). Irish speak English. Most Irish never use Irish (Gaeilge). The Irish in Amsterdam will sort of get the meaning of the letter (I see words like ‘Phalrlaimint na hEoropa’), and get that it’s about the European election…

I think someone will have to send these letters again… Or it’s a filter, to make sure people will not react. Or… the computer program did not allow a bilingual letter to be sent out. So the choice had to be made: either a letter in only English – which would not be correct for an official letter concerning Irish matters – or a letter in only Irish…

Just speculating.

Woensdagmiddag, na werk. Bewolkt, wat somber, maar zacht. 11 graden. Zuidwestenwind. 15.30 – 17.10. Rondje Muiderberg. Aan het einde via Penbos, Diemen en de Watergraafsmeer – voor de verandering. Maar de andere routes zijn toch echt beter.

Marcusstraat – Diemerpark – Muiden – Muiderberg – Naardermeer – Weesp – Driemond – Stammerdijk – Penbos – Diemen – Jaap Edenbaan – Watergraafsmeer – Marcusstraat

Stijl ergens tussen Murakami en Bolaño in. Over de ‘aftermath’ van de Bosnische oorlog. Toevallig opgepikte epub, toevallig beginnen te lezen en niet opgehouden tot ik het uit had. Recensie hier: www.theguardian.com/books/2014/feb/04/seven-terrors-selvedin-avdic-review