Prachtig zomerweer – weinig wind, zon. Weer in de ochtend door het weidegebied naar Woerden.
Rotterdam – Amsterdam, na het werk. Forensen op de fiets. Het moet de warmste avond van het jaar zijn. Windstil. In Woerden besloot ik door te rijden, het ging zo makkelijk in de zoele, stille avond. Het schemerde. Voorbij Wilnis was het echt donker. Zwanen op het roerloze water. Ganzen in de verte (te horen). Even na half tien thuis.
Marcusstraat – Ouderkerk – Wilnis – Woerden
Eendrachtsstraat – Maas – Hollandsche IJssel – Haastrecht – Oudewater – Woerden – Kanis – Wilnis – Waver – Ouderkerk – Marcusstraat
Dit keer was ik niet de enige wielrenner. Warme nazomeravond, geen wind. Nog even een stukje rijden op de doortrapper.
Prachtig zomerweer. Warm. Oostenwind. Zon en in de middag en vroeg avond wat wolken. ‘s Ochtends naar Woerden. ‘s Avonds Rotterdam naar Woerden. Moest om kwart over zes wat ophalen en reed daarom via de ‘s Gravenweg. Nog voor donker in Woerden.
Zondagmiddag, zon, noordoostenwind (zacht), 21 graden. Ik had het gevoel dat ik over de onverharde paden vloog. Kwam net tijd tekort voor de Stompert
Marcusstraat – Diemerpark – Muiden – Naardermeer – Spanderswoud – Natuurbrug Crailo – St. Janskerkhof – Maartensdijkse weg – Rondje De Heek en Soestduinen – Pijnenburg – St. Janskerkhof – Natuurbrug Crailo – ‘s Graveland – Ankeveense Plassen – Weesp – Weespertrekvaart – Marcusstraat
Prachtige septemberzaterdagmiddag. 15.00 – 17.45. Zonnig, noordoostenwind, en ik was al heel lang niet meer in Waterland geweest – en op de dijk helemaal niet.
Marcusstraat – Schellingwouderbrug – Durgerdam – Uitdam – Monnickendam – Ilpendam – Purmerland – Den Ilp – kanaal – pont – Marcusstraat
Idem. Prachtig weer. Zon. Heenweg met noordenwind. Gouden licht van laagstaande zon. Terugweg met Weinig wind. Ondergaande zon net voor Woerden. Heerlijk gereden. Beide keren in de verleiding om het hele stuk te rijden.
De laatste tijd geen enkel boek uitgelezen (Wel flinke stukken uit o.a. Steinbeck: The Winter of Our Discontent; verhalen van De Maupassant; Daniel Rovers’ De figuur in het tapijt, enz.)
Anik See (schrijfster, radiomaker, buurvrouw) zit op ‘t moment in het Pierre Berton huis in Dawson. Schrijf-residentie. Tijdens de zomervakantie voer ze in een kano de Yukon af met L. en W. (Beren op de oever, eten voor een week mee, enz.)
Zoals bijna alle Nederlanders had ik nooit van Pierre Berton gehoord. In Canada een ‘grootheid’ (journalist, schrijver van historische boeken en romans, jarenlang televisie-host). Berton voer de Yukon af in 1972 met zijn familie en schreef er een boek over, waarin hij ook ook de geschiedenis van zijn vader vertelt die in 1898 naar Dawson kwam en er bleef: Drifting Home. En dat las ik wel uit (in het weekend, op de camping).
(Dark Ecology link: Dawson bestaat om de mijnen, en ik wist niet dat de oevers van de Yukon bezaaid liggen (lagen?) met de troep van de goldrush).
‘s Ochtends vroeg – naar werk. Stralende zon, al snel warmer, 20 graden. Nauwelijks wind.
Marcusstraat – Amstel – Ronde Hoep Oost – Wilnis – Kamerik – Woerden
Na het werk. Westenwind, draaiend naar noordwest. Zon, 18 graden, dalend met de ondergaande zon. Grote bijna volle maan.
Eendrachtsstraat – Maas – Hollandsche IJssel – Haastrecht – Oudewater – Woerden
Campingtripje op de gewone fiets, tent achterop, R. voorop. Zaterdag bewolkt, benauwd, vreemd weer. Weinig wind, 20 graden. Zondag prachtig nazomerweer, 22 graden, zon. Weer terug. Halverwege kwam F. ons tegemoet rijden.
