Tja, het zal nooit wat worden tussen mij en toertochten. Morgen is de Steven Rooks Classic (http://www.stevenrooksclassic.nl/), start 5 kilometer van Kanne. Ik heb wat anders aan mn hoofd. Had ik vorige week maar niet ja moeten zeggen op nog een artikel te schrijven. En wel, ik ken de meeste wegen al, en de Forges en de Redoute, die zal ik binnenkort zelf opzoeken, en de weersvoorspellingen zijn ook niet schitterend. Eigenlijk allemaal zwakke excuses. Wat een ontrouw aan mezelf. Van de winter verheugde ik me al op de ‘Steven Rooks’… En wat regen betreft: vorige jaar reed ik 150 kilometer door vieze, koude regen, en de Ballon d’Alsace over.

19.50 – 21.50. Na een regenbui: veel zon. Wel vrij koud. Zoveel mogelijk vlak, richting Wandre. Weer zo’n Houtepen-klim: de Rue Tesny. Steil omhoog, smal, slecht asfalt en een stuk langer dan je zou verwachten, achteromkijkend een adembenemend uitzicht, en verder is het, euhm, zo’n klim die goed te doen is met 30 x 24. Lekker. (Tenminste, vandaag).

Kanne – kanaal – Haccourt / Vise – langs de Maas – Hermalle – (verder langs de Maas, loopt dood en terug naar de brug) – Sarolay – Cheratte – Veille Voie – Wandre – Rue Tesny – Cheratte – Sarolay – Richelle – Dalhem – Vise – kanaal – Kanne

Waarschijnlijk mn laagste gemiddelde ooit. 16.30 – 19.00. Eerst pal tegen de harde zuidenwind in, dan tussen Wandre en Cheratte een felle bui, gevolgd door een schoongeveegde heldere hemel en fijne zon. Ik peddelde daarna genietend door Cheratte, zocht een klim die er niet was (de Rue Tesny, die ligt namelijk in Wandre, niet in Cheratte). Vervolgens wandelfietstend — ik was ook moe na het Ubiscribe-weekend — met de wind in de rug terug naar Kanne. Een rondje met Houtepen-klimmetjes: de Lorette en de Rue de Hennen in Vise, de Rue du General Thys in Dalhem, en de Veille Voie in Cheratte. Gek genoeg heb ik meer moeite met de Limburgse kuitenbijters dan met zo’n vreselijk steile Veille Voie.

Kanne – kanaal – Haccourt – Vise – Lorette – Dalhem – Rue General Thys – Trembleur – St. Remy – Housse – Wandre – Cheratte – Veille Voie – Sarolay – Vise – Rue Hennen – kanaal – Kanne

Twee (of is het al drie?) dagen geleden tikte ik een stukje over de Verdonk/Ali-kwestie. Uiteindelijk klikte ik niet op ‘Publish’. Genoeg anderen die er iets over zeggen, en bovendien, ik had maar een uurtje Nova gezien (en dan nog alleen maar bij toeval, omdat de videorecorder het ‘s middags had laten afweten en ik dus geen tape met de Giro-etappe te bekijken had). En ook, hoe interessant is het eigenlijk? (Best interessant: in verband met legaliteit en legitimiteit… en dat soort zaken).

Verdonk noch Hirsi Ali kunnen op mijn sympathie rekenen. Verdonk is een minister die, eng, regeltjes voor alles laat gelden, daar de uiterste consequentie uit trekt, er niet voor terugschrikt naar een Centraal Afrikaans land te vliegen om daar vluchtelingen persoonlijk te vertellen dat ze beter daar blijven aangezien ze niet welkom zijn in Nederland. Noem het consequent, noem het dapper, noem het hypocriet, of noem het (bijna) neo-fascistisch, of noem haar een hutspot-Thatcher. Wat u wilt. Hirsi Ali’s ideeën bevallen me evenmin, en wat ik van haar gelezen heb, vond ik niet erg doordacht. Een politica is ze zeker niet, wel een luis in de pels. En er moeten ook enge luizen in de pels zijn. (Om te bestrijden).

(Maar goed, ik kan me vergissen. Paul Scheffer’s opinies doen me ook nooit wat, en die man kan toch over het algemeen op veel waardering rekenen).

Anyway: mn vader heeft weer ‘ns gelijk gekregen, toen de VVD Hirsi Ali op de lijst zette, in de hoop om zo stemmen te cashen, zei hij: “dat zal ze nog bezuren, daar komt ellende van voor de VVD”. (Ali immers ging over naar de VVD nadat haar gebleken was dat ze binnen de PvdA geen carriere kon maken — tja, waarom… ze wisten binnen de PvdA waarschijnlijk al beter &c.).

Als ik de stand van zaken goed begrijp, heeft Verdonk 1 fout gemaakt. Zij had nooit minister mogen worden, niet volgens haar eigen ijzeren regels. (Natuurlijk wist ze dat Ali gelogen had over haar naam — zoals nu blijkt is dat altijd onder politici een ‘publiek’ geheim geweest). Of ze had moeten zeggen: als ik minister wordt, vliegt zij eruit. Ah well. Nu is t allemaal terugkrabbelen, heroverwegen. Nu gaat Verdonk door de knieen (of hoe zeg je dat). Wat een aanfluiting. We zitten al met een minister-president die niet serieus te nemen valt, en dan blijkt ook Verdonk zichzelf tot schertsfiguur te kronen?

Wel, hier mijn 2 centen en 2 (of 3?) dagen geleden:

Wat een treurige vertoning

Maar ook ironisch. De VVD omarmde Hirsi Ali. Hirsi Ali is niet iemand die je in je partij wilt als volksvertegenwoordiger (ik zou het niet willen). Je wilt haar in de denktank, al luis in de pels, als aanjager, niet in het parlement. Kwestie van persoonlijkheid. Het moest wel misgaan. De VVD zal het bezuren, dat ze Hirsi Ali binnenhalen (zoiets zei mijn vader destijds).

Hoe het misgaat, oh hoe ironisch. Hirsi Ali verdwijnt uit de VVD. Ze wordt uit het parlement gezet. Haar Nederlanderschap wordt haar ontnomen. Ze gaat naar de VS. (Ze ging sowieso al naar de VS). Terwijl ze gaat onthult ze de zwartste kant van Verdonk, of haar ware gezicht: regels voor alles. Hard maar rechtvaardig (lees: bijna fascistisch). Ook als de regels zich tegen je eigen vrienden keren. Kadaverdiscipline.

Zo goed als iedereen keert zich tegen Verdonk. (Gelukkig, denk je dan). Ook haar eigen partij. Verdonks verweer is eng en zwak. Straks zijn we zowel Hirsi Ali als Verdonk kwijt, ze hebben elkaar ‘afgemaakt’. Dat noem ik (ik ben het over het algemeen grondig oneens met zowel Verdonk als Hirsi Ali), ironisch.

Dat tikte ik dus eerder.

Goed, Hirsi Ali had zichzelf toch al weggepromoveerd naar een conservatieve Amerikaanse denktank waarvan de mission statement als volgt leest: “AEI’s purposes are to defend the principles and improve the institutions of American freedom and democratic capitalism–limited government, private enterprise, individual liberty and responsibility, vigilant and effective defense and foreign policies, political accountability, and open debate.” Of zoals we elders vinden: “The American Enterprise Institute for Public Policy Research (AEI) is an extremely influential, pro-business right-wing think tank founded in 1943 by Lewis H. Brown. It promotes the advancement of free enterprise capitalism, and succeeds in placing its people in influential governmental positions. It is the center base for many neo-conservatives.” Denk ervan wat u wilt.

Verdonk beschadigd, Hirsi Ali een trapje hoger op de ladder naar de macht.

Btw: good stuff in deze comment-tread op de blog van Jeroen Mettes: http://www.blogger.com/comment &c.

20.00 – 21.50. Net voor donker terug. Lekker fietsweer, korte broek & mouwen, de wind ging liggen. Kanne – Emael – Halembaye – Haccourt – Froidmont – Heure l’ Romaine – Thier Amry – Rue Vinavil – Oupeye – Hermalle sous Argenteau – Whixzou – Visé – Haccourt – Kanne

Vanavond ben ik in De Waag, bij de presentatie van Poëzie op het scherm. Met onder andere Geert Buelens en Paul Bogaert en Rozalie Hirs. Ik zal er een artikeltje over schrijven voor de nieuwsbrief van het Fonds voor de Letteren.

http://www.fondsvoordeletteren.nl/actueel.php3

18.15 – 21.30. Juist voor donker terug, heerlijk weer om te fietsen, weinig wind, 20 graden, bewolkt, na negenen zo’n oranje zonsondergangshemel. Favoriete klims opgezocht. En de Hagelstein (als de klim vanuit Remersdael, linksaf bij de kerk, inderdaad zo heet), die had ik nog nooit gereden.

Kanne – Lanaye – Moelingen – Mesch – Mheer – Banholt – ri. Gulpen – Slenaken – Schilberg – Teuven – Gieveld – Eperheide – Epen – Diependaalse weg – (Vijlenerbosroute) – Sippenaeken – Bos van Opsinnich – Remersdael – Hagelstein – St. Pietersvoeren – St. Martensvoeren – ‘s Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Kanne

18.00 – 20.45. 21 graden, zuidenwind en zwaarbewolkt. Fijn fietsen na een weekend zonder ritje. Reed de Loorberg a 19 tot 20 km/u op, even snel als jongen met geschoren benen, de snelste van een groep die me achterop kwam.

Kanne – Lanaye – Moelingen – Mesch – Libbeek – Mheer – Banholt – Schilberg – Slenaken – Loorberg – Gieveld – Teuven – Opsinnich (half) – Remersdael – Veurs – St. Martensvoeren – ‘s Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne.

Hmm, favoriete klims in de afdaling: Schilberg, Gieveld. Volgende keer andersom.

Werk-ethos: dat ik de neiging heb om me te verontschuldigen dat ik een dag vrijaf neem voor een lange fietstocht — zeker in een omgeving als de Jan van Eyck en met vrienden die al hun tijd in het atelier lijken door te brengen. Ik nam vrijaf, zei verontschuldigend dat ik tot 1 uur ‘s nachts had doorgewerkt (werk afgemaakt, zodat ik zou kunnen fietsen). Ik kon pas om 8 uur ‘s avonds weer echt door met werk (wachten op het doorskypen van correcties).

Hoogzomer. Felle zon, geen wolkje in de hemel. 26 graden. Weinig wind (juist een beetje voor de afkoeling). 11.00 – 17.00. Besloot richting Aken en dan naar het Hertogenwoud te rijden (het rondje La Redoute moet nog even wachten). Tussen Aken en Raeren ken ik de namen en de ligging van de dorpen niet, ik moest vaak op de kaart kijken. In het Hertogenwoud volgde ik deels de fietsknooppunten: genieten. (Sinds ik hier voor het eerst kwam, een jaar of 12 geleden, hou ik van dit landschap, dit bos). Vanaf Eupen de grote molen erop gegooid en met wind in de rug langs de grote, drukke weg geraasd, om snel terug te zijn.

Kanne – Lanaye – Moelingen – St. Martensvoeren – De Plank – Teuven – Opsinnich – Sippenaeken – Gemmenich – Drielandenpunt – ra. bos in – ra. dalen (onverhard) – Chappelle – Kelmis – Hergenrath – Astenet – Walhorn – Neudorf / Raeren – ri. Hydro aluminium – Vennkreuz – Steinley Venn – Stausee Eupen – Eupen – (46 – ri. 28 – 52 – 53 – 54 – 55 – 41 – 40) – Welkenraedt – Henri-Chapelle – Veursbos – St. Martensvoeren – Moelingen – Lanaye – Kanne.

Daarna tot kwart voor vier ‘s ochtends gewerkt.

Eigenlijk stond een zware dag eindredactie op het programma. Maar Jouke was nog niet klaar met de vormgeving (de ubiscribe-publicatie wordt een ubi-pil), dus besloot ik in de middag eindelijk mn kans te gaan: een rondje naar de Baraque Michel moest kunnen. Vreemd weer: warm, erg warm, soms benauwd, dan weer een verfissende wind; wolkenvorming & een voorspelling van buien en onweer. Boven Spa zag ik donkere wolken, maar op de Hoge Venen scheen onverwacht de zon. Het was er kurkdroog — ben ik er ooit geweest dat het er niet regende? If so, dan was het vandaag voor het eerst. 14.00 – 20.00. Eerst oostenwind, later zuidwestelijk.

Kanne – Lanaye – Moelingen – ‘s Gravensvoeren – Warsage – Mortroux – Val Dieu – Froidthier – Clermont – Bilstain – Limbourg – de klassieke route dus – Goe – Hevremont – Jalhay – Mont Rigi – omgekeerd – ri. Limbourg – ra. ri Hembach – fietsrouteknooppunt 38 – 39 – 35 – Membach – Baelen – Heggen – Welkenraedt – Lontzen – Montzen – Hombourg – Teuven – De Plank – St. Martensvoeren – ‘s Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne

(En ja, tijd voor nieuwe scans).