Klein ochtendrondje, “om het zuur uit de benen te rijden”. 10.00 – 11.30. Bewolkt, kans op buien, vrij koud. Kanne – Lanaye – Lixhe – Moelingen – Vise – Mons – Bombaye – Dalhem – Vise – kanaal – Kanne

Verslechterende weersvoorspellingen (kun je dat zo zeggen?) voor de rest van de week. Dus: een lange tocht. Plan: richting Selfkant, Schinveldse Bossen, Brunsummer Heide. Plekken waar ik nog niet ben geweest. Bewolkt, maar het bleef droog — tot Klimmen. Daarna motregen, overgaand in een kleine bui en vervolgens gewoon neerkletterende regen. 19 graden. Weinig wind. Uitstekend fietsweer (ja, ook met die regen op het einde). Tot Tüddern volgde ik de fietsknooppunten — een succes, vlakbij Geleen rijd je steeds over schitterende weggetjes. Daarna reed ik half op goed geluk half navigerend op de — uitstekende — Duitse fietsroutes langs een beekje en door het landbouwgebied. Best aardig. Tot bij Koningsbosch. Toen had ik er genoeg van, sloeg een grote weg in. Vervolgens vanaf Mindergangelt over de — weer prachtige — fietspaden door het natuurgebied van de Rodebach en de Schinveldse Bossen. Tot Brunssum. En toen raakte ik de routes kwijt (hier en daar ontbreekte wel eens een bordje). Reed heen en weer en snapte niet meer welke kant ik op moest. Zo verloor ik een half uurtje. Vond toch de goede weg. En de rest van de route was maar matig. De Brunsummer Heide is aardig, maar niet meer. Daarna volgt een vrij vervelend stuk. Vanaf Voerendaal kun je weer mooie routes opzoeken, maar ik koos voor de snelste weg terug. Vanaf Klimmen begon de regen.

Kanne – Maastricht – Rothem – Meerssen – Waterval – Uelestraten – Klein Genhout – Spaubeek – Thull – Oirsbeek – Windraak – Doenrade – Hillensberg – Süsterseel – Tüddern – Höngen – Havert – Isnebruch – Ijzeren Bos – Koningsbosch – Mindergangelt – Schinveldse Bos – Brunssum (v.v.) – Brunsummer Heide – Heerlen – Voerendal – Klimmen – Valkenburg – Houthem – Geulhem – Berg – Maastricht – Kanne.

Pff, ook dit stuk staat niet op mijn scans…

Een beetje sombertjes door de laaghangende soms donkergrijze bewolking, 20 graden, later flink wat kouder. Toch, ideaal fietsweer. 17.00 – 21.15. Vanaf Libeek de fietsknooppunten gevolgd. Eigenlijk was ik nog helemaal niet in dit deel van Limburg geweest, en ja, het Geleenbeekdal is best mooi, het bos bij Sweikhuizen prachtig, maar het trekt me toch minder dan de provincie Luik, niet eens omdat er minder klimwerk is, vooral omdat het overal wel heel Nederlands is en heel netjes. Voorbij de Fromberg ken ik zelfs de plaatsnamen niet…

Kanne – Lanaye – Lixhe – Moelingen – Mesch – Moerslag – Libeek – Mheer – Banholt – Reijmerstok – Gulpen – Wijlre – Fromberg – Winthagen – Kunrade – Voerendal – Weustenrade – Brommelen – Vaesrade – Thull alwaar de Alfa-brouwerij staat – Stammenderbos – Daniken – Munstergeleen – Daniken – Sweikhuizen – Stammenderbos – Spaubeek – Klein Genhout – Kelmont – Ulestraten – Waterval – Meerssen – Rothem – Maastricht – Kanne

Oftewel, vanaf Libeek: 80 – 81 – 82 – 83 – 85 – 58 – 57 – 54 – 55 – 25 – 24 – 38 v.v. 24 – 37 – 22 – 21 – 20 – 19 – 9 – 13 – 8 – 2 – 1 – 12

Maandagochtend 10.00 uur: plan, 100 a 110 kilometer. Dan in de middag werken. Eerst bewolkt, dan zon, ideaal fietsweer, tot 26 graden, noordenwindje. Tja, en dan voorbij Limbourg denk je, ik ben hier nu toch, dus waarom niet via Hockai en de Rosier naar Spa, in plaats van over Jehanster naar Polleur te rijden… Zodoende. Op de heenweg zag ik bij de sluizen van Vise de man die ik zo vaak — zelfs bij vriesweer — langs het Albertkanaal zie rijden, zijn handbike uitladen. Op de terugweg kwam ik langs hetzelfde punt en zag ‘m zn handbike juist inladen. Even later (op de heenweg) reed een Raboprof juist voor me de brug in Vise op. Op de makkelijke klim naar Dalhem probeerde ik het gat te dichten. Dat lukte uiteraard niet. Je kunt 1 minuut forceren en bergop 30 rijden, dan moet je terug naar normaal tempo…

Kanne – kanaal – Vise – Dalhem – Mortroux – Froidthier – Clermont – Limbourg – Thier de Limbourg (gek, die had ik nog niet ‘gedaan’ dit jaar) – Hevremont – Foyr – Jalhay – Solwaster – in Solwaster linksaanhouden en meteen rechts (niet de doodlopende weg in), wat verderop de fietsknoopuntenroute oppikken, richting Hockai, wat volgt is een prachtige weg door het bos, deels onverhard maar steeds net te doen met de racefiets — wel 100 meter lopen om de Hoegne over te kunnen steken – Hockai – Ster – Francorchamps – Ruy – Rosier (blijft mijn favoriete Ardennenklim, lang, en loopt heerlijk) – Creppe – Winamplanche – Haute Desnie – Hautregard – Banneux – Trasenter – Nessonvaux – Olne – Soumagne – Micheroux (zoals het op de bordjes staat, niet zoals het op de kaart staat) – Cerexhe – Heuseux – Barchon – Housse – St. Remy – Dalhem – Vise – kanaal – Kanne.

Ik heb eindelijk nieuwe scans gemaakt, nu van de 1:150.000 kaart van de provincie Luik. In grayscale zijn ze wel, hmm, erg grijs. Dat zal over moeten.

Bijna ideaal fietsweer, 26 graden, soms wat wolken, in de verte een keer een bui en verder veel zon. In de vroege middag terug uit Amsterdam. Op de fiets om 15.00. Noordenwind. Leuke route, aardig wat klimwerk. Voor een groot deel de JHC pijlen gevolgd. Kanne – kanaal – Vise – Hermalle ss Argenteau – Sarolay – Housse – Barchon – Blegny – Bolland – Herve – Thimister – Crawhez – ri. Aubel & steile klim naar de grote weg – Hombourg – Plombieres – Völkenich – Gemmenich – Drielandenpunt – Vijlen – Groeneweg – Camerig – Diependal –Bovenste bos: onverhard & eigenlijk niet te doen met racefiets – Opsinnich – Remersdael – Veursbos – De Plank – Ulvend – St. Martensvoeren – Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne

Zelden zulke slechte benen gehad. Ik kwam niet vooruit. Allerlei spieren deden pijn — een late reactie op de spanning van gisteren? Toch nog bijna drie uur gereden, van kwart voor vijf tot kwart voor acht. Prachtig weer, meest zonnig, beetje wolken en drie sputters van een bui waar ik onderdoor fietste. Warmer dan verwacht, nog een graad of 25. Kanne – Eben – Wonck – Bassenge – Roclenge – Boirs – Glons – [mooie smalle klim, waar de route met de roze pijlen naar beneden komt] – Slins – Anixhe – Hermee – Oupeye – Hermalle ss Argenteau – Wixhou – St. Remy – Blegny – Trembleur – Dalhem – Bombaye – Berneau – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne

De boodschap die Jeroen Theunissen — okee, de verteller van diens roman Het Einde — ons aan het slot meegeeft: (in parafrase): blijf nee zeggen, blijf je verzetten, dat is wat de mens tot mens maakt. Ga door. Blijf geloven in een ander happy end dan die ons worden beloofd. Het staat er zo bijna plompverloren in een boek dat ook verder de grote thema’s (rampen, klimaatverandering) niet schuwt en intelligent inhaakt op het huidige theoretische discours, dat ik toch moest denken aan het einde van Beckett’s Unnamable. (Is dat logisch?) Het Einde gaat over het einde van een liefde (vriendin verlaat hoofdpersoon), het einde van een leven (dromen van upload in cyberspace), en het einde van een tijdperk (global warming). En dan dus het slothoofdstuk met bovenstaande strekking.

Dit is serieuze literatuur, die serieus genomen wil (en moet) worden. (Al valt er te lachen). Ik heb genoten van dit boek — het is fijn om een roman te lezen die zo nadrukkelijk inhaakt op het heden en hedendaagse problematiek, waarin dromen van het uploaden van een bewustzijn, het andersglobalisme, de ideeën van Kurzweil en uit de ecologie, vanzelfsprekend voorbijkomen. Het bevalt me stukken beter dan het meeste van de huidige romanproductie (en zeker beter dan het geschrijf van Peter Verhelst — aan wiens laatste roman Theunissen een beschouwing wijdt in de Yang). En toch weet ik het niet. Ik ben niet volledig overtuigd. Om uit te vinden wat er aan scheelt zal ik het boek moeten herlezen (en dat boek ligt in Kanne, terwijl ik nu in Amsterdam ben). Het valt niet logisch op z’n plek mijn — niet ge-expliciteerde — idee over wat een goeie roman is. Te karig? Toch te gestoffeerd? Een te makkelijke verwerking van ‘hippe’ theorie — Kurzweil, Lovejoy?

PS & BTW: wat is dat toch met die mode van de hardbacks? Ik heb echt liever een ingenaaide paperback dan een geplakte hardback.

In de categorie “het moet allemaal niet al te moeilijk zijn, hoor, want dat is niet leuk” laat Neerlands dichter Ingmar Heytze — okee, niet het grootste intellectuele licht van de lage landen — hedenochtend in Volkskrant optekenen dat ie niet door Yann Martel’s Life of Pi (euh, in de vertaling uiteraard) is heengekomen, geen zin heeft in de Safran Foers, maar wel de Harry Potter’s en Dan Browns in een ruk uitleest. Wat een treurigheid. Nu heb ik niks tegen ontspanning (ik lees zelf zo goed als alle boeken over wielrennen), maar als zelfs een dichter ons niet eens meer komt vertellen dat er iets te winnen valt (namelijk: genietingen! verdomme!) door het lezen van, nou, voor mijn part Joyce, Beckett, Foer, — weetikveel — in plaats van Dan Brown en de Pottersen, waar blijf je dan? Zo’n dichter neemt zichzelf en zijn beroep niet serieus. (In evenmin zijn positie als hij door de krant wordt geinterviewd). Punt. En trouwens, tevens symptomatisch voor de VK zo’n stukkie.

Pff. Waar maak ik me druk over? Wat is er tegen een krant met de diepgang van de Libelle of de Nieuwe Revue?

Zomers, hier en daar een wolkje en al (te) warm als ik om kwart voor negen wegrijd. Leuk tochtje om de benen te laten herstellen. Volg voorbij Hermee de grote roze pijlen en vind daardoor een erg mooi glooiend landbouwwweggetje naar Glons.

Kanne – Eben – Halembaye – Froidmont – Houtain St Simeon – Heure L’ Romaine – Grand Aaz – Petit Aaz – Hermee – Fexhe – Glons – Paifve – Wihogne – Xhendremael – Othee – (pik de fietsknooppunten op) – Sluizen – Glons – Bassenge – Wonck – Eben – Kanne

Prachtig zomerweer. Opnieuw om 7 uur opgestaan, om kwart over 8 weggereden. Ik denk dat Huy te ver zal zijn, zeker omdat het warm zal zijn. Ik rij eerst netjes via de fietsknooppuntenroute tot Herstappe (en vraag me af hoe ik er gisteren in slaagde zo volledig verkeerd te rijden — deze route is bijna perfect), volg dan de Jeker tot in Geer, mijn omkeerpunt. Daarna hou ik een zuidelijke koers aan, maar ga meest richting westen dan gepland, zet Huy al uit mijn hoofd als ik, net voor 12 uur, met 68 kilometer op de teller ‘Huy 12’ zie staan. Toch naar Huy. Per ongeluk kom ik op de vierbaansweg terecht, en die volg ik tot in het dal. (Het is allemaal in dalende lijn, en het is rustig, maar het is altijd een vreemd gevoel om op de racefiets op een weg te rijden die weliswaar niet als autoweg is geklasseerd, maar er verder in alles op lijkt). (Natuurlijk had ik de ‘Route Jolie’ moeten volgen). In Huy rij ik de lekker steile St. Leonard op en vraag me af of dat nou de Muur van Hoei is (in mijn wielrenherinnering lopen de Muur van Geraardsbergen, de Citadel van Namen en de Muur van Hoei door elkaar). Ik daal die ook weer af — genoeg kilometers op de teller en ik wil niet helemaal door het dal terug. Via de prachtige klim door het bos van Tihange, de steile klim van Stockay en Les Cahottes terug naar bekend terrein. Het laatste uur is er een beetje teveel aan (warm). In Kanne kijk ik de laatste touretappe en lees vervolgens Frances Wheen’s boekje over Das Kapital (leuk, helder en formuleert kort de actuele aantrekkingskracht en het actuele belang van Marx, wel veel herhaling van de biografie, en een veel te kort boekje voor de prijs), en hoofdstuk 1 van zowel Gissing’s New Grub Street (vermakelijk, erg goed gedaan realisme) als Huxley’s Brave New World (wat stroef…). Wat een zondag maakt van 158 kilometer en evenzoveel boekbladzijden.

Kanne – Eben – Wonck – Bassenge – Boirs – Glons – Rutten – Herstappe – van Eben t/m Herstappe via de knooppunten – Lauw – Otrange – Oreye – Granville – Bergilers – Malpa – Oleye – Waremme – Grande Axhe – Hollonge sur Geer – Geer – Ligney – Tourinne – Les Waleffes – Vaux et Borset – Chapon Seraing – grote weg op – Ampsin – Huy – St. Leonard v.v. – Huy – Tihange – Bois de Tihange – Rawsa – Ombret – Pont de Hermalle – Stockay – Tincelle – Awirs – Les Cahottes – Lexhy – Roloux – Fexhe le Haut Clocher – Fooz – Villers L’Eveque – Xhendremael – Juprelle – Slins – Houtain st. Simeon – Bassenge – Wonck – Eben – Kanne