Prachtig zomerweer, zon, warm en wat wolken — in het bos aanmerkelijk koeler dan elders. Rondje Rurberg (en weer een lekke band). De hele dag op de fiets en veel wegen die ik niet kende. Het stuwmeer bij Rurberg is prachtig, de afdaling ernaartoe ook, de klim vervolgens ook wel, maar verder is dat deel toch wat minder mooi dan de Hautes Fagnes. (Of ik heb niet de mooiste weggetjes weten te vinden?). Kanne – Lanaye – Moelingen – Gravensvoeren – St. Martensvoeren – Veurs – Remersdaal – Hombourg – Montzen – Lontzen – Walhorn – Raeren – Roetgen – Simmerath – Kesternich – Rurberg (naar het meer gereden en een stukje erlangs) – Woffelsbach – Steckenborn – Strauch – Rollesbroich -Lammersdorf – ri. Mülartzhütte – Rott – Schmitthof – Sief – Lichtenbusch – dwars door het bos onder Aken – Drielandenpunt – Gemmenich – Sippenaeken – Teuven – Slenaken – Schilberg – Ulvend – St. Martensvoeren – Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne

In the Guardian of last saturday I read an edited excerpt from Frances Wheen’s forthcoming book on Marx’ Das Kapital (in a series that is called ‘Books that Shook the World’). It’s also online: http://books.guardian.co.uk/review/story/0,,1814909,00.html.

“By the time he wrote Das Kapital, he was pushing out beyond conventional prose into radical literary collage – juxtaposing voices and quotations from mythology and literature, from factory inspectors’ reports and fairy tales, in the manner of Ezra Pound’s Cantos or Eliot’s The Waste Land.”

Not only did it inspire me to go out and try to buy the book immediately (but it’s not available yet…), it paints such a alluring picture of the book and the style it is written in, that I’m tempted to make Marx’ big book my summer reading…

But then, should I read it in German (all the editions look equally ugly), or pick up the Penguin Classics edition that probably most people are reading nowadays and that, I guess, Wheen cites from…

(Frances Wheen also wrote a very enjoyable biography of Marx.)

Wat een zomer, eigenlijk te warm om te rijden, maar het is al half vijf voor ik wegrijd. 500 kilometer in 4 dagen. Felle zon, een klein beetje wind, 28 graden, en als de zon zakt fantastisch zomerweer. 16.30 – 19.15. Van Dalhem tot Clermont volg ik de blauwe achtjes — een route die, als ik me niet vergis vanuit Bilzen vertrekt, keerpunt 80 km bij Dalhem, keerpunt 100 bij Aubel — een goeie keuze. Ik rij wel langzaam; ik denk dat de klimmetjes me lui maken, ik rij altijd lekker rustig omhoog, daal vervolgens op mn gemak, en tja, als het dan vlak ik peddel ik ontspannen voort. Gisteren keek ik toen de teller op 4.30 rijtijd stond eens hoeveel kilometers erop zaten, verwachtte een getal boven de 100 en zag tot mijn schrik het getal 86 (of was het 82?) verschijnen. Gemiddelde 19.6. Huh? Toen zette ik er toch maar wat meer vaart in. Kanne – kanaal – Vise – Dalhem – Chenestre – St. Andre – Julemont – Val Dieu – Aubel – La Clouse – (daar was ik nog niet eerder) – Crawhez – Clermont – Henri-Chapelle – Hombourg – Teuven – Gieveld – Slenaken – Schilberg – Ulvend – St, Martensvoeren – Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne

Opnieuw heerlijk weer. 12.00 – 20.00. Warm, 28 graden, zon en wolken en bovenop de Hautes Fagnes koel, bewolkt en wat regenbuitjes. Fijn gereden, genieten, door het Hertogenwoud was het meer wandelen — zelfs als het vlak was reed ik nauwelijk 15 km/u. Kanne – Lanaye – Moelingen – Gravensvoeren – Warsage – Mortroux – Val Dieu – Froidthier – Clermont – Hoyoux -Limbourg – Goe – Gileppe – langs het meer – 62 – 67 – 60 – 68 – 56 – 41 – stuwmeer van Eupen – 54 – Ternell – ri Mützenich – 53 – 52 – 49 – 28 – Petergensfeld – Roetgener Strasse – Raeren – Walhorn – Lontzen – Montzen – Hombourg – Hagelstein – Veursbos – Veurs – St. Martensvoeren – Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne

Prachtig zomerweer. Zon, wat wolkjes, lekker windje, 25 graden. ‘s Ochtends eerst nieuwe banden kopen en nog wat spul. Plan: richting Spa en de bossen achter Spa. 14.00 – 20.30. Heerlijk rustige gereden. En hoe leuk ik de klimmetjes van Houtepen ook vind, als ik dan achter Spa door het bos rij, de Rosier afdaal, geniet ik toch meer. Kanne – kanaal – Vise – Dalhem – Chenestre – Mortier – en dan via exact hetzelfde weggetje afdalen naar het riviertje de Bolland en erg steil omhoog – Herve – Bruyeres – Xhendelesse – Soiron – ai, daar zat nog een helling die ik niet verwachtte – Cornesse – Pepinster – Theux drukke weg, maar toch wel mooi – Winamplanche – Creppe – Geronstere – Rosier – Andrimont – Ruy – Francorchamps – Baronheid – Solwaster – Jalhay – Goe – Limbourg – Bilstain – Clermont – Froidtheid – Val Dieu – Mortroux – Warsage – Gravensvoeren – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne

Er een vrije dag van gemaakt. 11.00 – 18.30. Heerlijk fietsweer, beetje wind, vrij warm (later in de middag echt warm, 25 graden), maar na de hitte van de laatste dagen voelde dat aan als prettig koel, en meest bewolkt. Plan: de Vesdre-klims die Rob Houtepen beschrijft opzoeken. Misschien via Jehanster en Limbourg terugrijden. In ieder geval: de hele dag wegblijven. Kanne – kanaal – Vise – Dalhem – Housse – Barchon – Saive – Bellaire – Jupille – Rue de Fleron (zag dat de Rue des Chenes inmiddels van spiksplinternieuw asfalt is voorzien) – Fleron – Chevremont – Voie des Chars (prachtig en hoe steil! 19%) – Ninane – Beaufays – Tilff – Mery – (prachtige klim) – Hayen – Les Forges – Trooz – Fraipont – Rue Sur Steppes – (prachtig, veel steentjes en jawel: voorband lek — reservebandje erop en zoals zo vaak moeten constateren dat de solutie vervlogen is, dus niet weer lekrijden, niet te veel extra kilometers maken, tenzij ik onderweg een fietsenzaak zie) – Andoumont – Les Forges – Trooz – Fraipont – mooie klim achter het spoor – Nessonvaux – Voi Collas – Bois d’Olne – Froidbermont – (dat zijn 3 opeenvolgende zware klims, alleen de laatste is niet van het type jezelf omhoog sleuren met 8 km/u op 30 x 21) – Nessonvaux – Soiron – Les Bruyeres – Herve – Rue de Noblehaye – (dan een stel kleine weggetjes, ik dacht bij Bolland uit te komen, maar na een lastige klim over een heel kleine weg door het bos kwam ik op de weg naar Mortier uit) – Mortier – Chenestre – Dalhem – Bombaye – Berneau – Moelingen – Lixhe – Lanaye – Kanne. Geen fietsenzaak gezien. Best vaak op de kaart gekeken en op de routebeschrijvingen van Houtepen. Ook vaak een stukje heen en weer gereden. Zeven klims waar ik de triple erop gooide.

Niets mooier dan een fietstochtje op een late zomeravond. 19.50 – 22.00. Het bleef maar warm en het verwachte onweer bleef uit. Toen ik tussen Millen en Roclenge bovenop het Limbugse reed zag ik dat het bij Kanne flink aan het regenen was. Ik had geluk, voorbij Bassenge reed ik het gebied in waar het had geregend, het rook er heerlijk. De bui was voorbij. Kanne – Emael – Riemst – Grote Spouwen – Bilzen – Alden Biesen – Rijkhoven – St. Genoelselderen – Millen – Roclenge – Bassenge – Wonck – Eben – Kanne

(Geen plaatje, het wordt een running gag: ik moet nieuwe scans maken.)

Finally I redirected https://ariealt.net to this page. You still landed on my old blog until an hour ago. I made a page for the archives from 2002 till early 2006 and also finally wrote an about-page.

I deciced for now to put my ‘affiliations’ only on the about-page.

Still to add: friends & blogs I read…

Ah, there’s even a wikipedia-page which enumerates several critiques of Zizek:

http://en.wikipedia.org/wiki/Critiques_of_Slavoj_Žižek

Walk into the library, see Zizek’s The Parallax View amongst the ‘new aquisitions’, borrow the book after seeing one chapter deals with Henry James’ late novels. After cycling sit in the garden and read through the book, starting with the introductions and using the endnotes and the index. In the morning read the chapter on Henry James. Conclusion: this is not a book for me — I won’t read all of it. Yet it has some good bits and good, controversial observations.

If I would analyze in detail why I do not like Zizek, I’d need a week. I do not want to spend that time on Zizek. Yet because “everybody” loves Zizek, and because he’s so widely discussed I feel compelled to give my two cents.

Warning: these observations are made after a very very shallow reading of the book.

Already in the introduction it goes “wrong” — for me –. Zizek takes up short-circuiting as (good) critical practice, and Lacan als priviliged instrument. No, sorry, I don’t agree. Read on.

Then he gives two anecdotes that supposedly should illustrate the radical separation of the fields of abstract art and prisons, Benjamin and Stalin. Again I don’t agree with this view (Zizek nevertheless does as if this seperation is received knowledge). Following that he theorizes that there is a ‘parallax gap’, and sees this as a first step towards a rehabilitation of dialectical materialism. Well, it begins to be very difficult now, for me, to agree on anything he’s going to write when I disagree so much with his starting points… Then it’s off to Hegel against Kant.

A nasty remark would be that his recourse to the parallax view shows he’s not ready for radical multiperspectivism not for a view that focusses on mediation and translation instead of on objects perceived by subjects. (Hmm, with my shallow knowledge of Kant-Hegel-Heidegger-philosophy I certainly would not be able to hold up this point against Zizek).

Still, I do not give up. And in the same pages I am struck by some good, and controversial opnions. For instance when he states that it’s easy to fall in love with a multitude of freethinkers who blossomed in prerevolutionary France, or the October Revolution, but that it’s much more difficult to recognize the horrors of the forced collectivization, the attempt to translate the revolutionary fervor into a new positive social order (see p. 5). Stressing then, that Stalinism as philosphically speaking “imbicility incarnate” is exactly the point.

Now, that is interesting.

But then it’s back to Hegel, Hegel, Hegel and off to Lacan and I loose the plot. When it becomes an illustration of Hegel being right after all, and the topicality of Hegelianism, I’m simply not interested anymore.

I read on, (and I read all the endnotes). I come across beautiful quotes from Marx (p. 54). I come across an interesting analysis of why Stalinism was better than Nazism.

Then there is a whole chapter in which Zizek, as a Lacanian tries to criticize the cognitive psychology of the Churchlands, Dennett and Damasio. But well, whereas I am interested in a criticism of cognitive psychology, I’m not interested in Zizek’s criticism.

In the last chapter he goes more deeply into current political philosophy, criticizing Badiou, Ranciere, Hardt/Negri and Agamben, putting forward — again — Bartleby as the figure of political revolt, but giving it an interesting twist that makes Hardt/Negri’s ‘philosophy’ look superficial.

Yes, Zizek does (sometimes?) play the role of the ‘fool’, putting forward controversial opinions, that can force a breakthrough, or alter the perspective. That is good. (But why then should I wade through all the Hegelian dialectics?)

Yes, Zizek is incredibly good when it comes to using movies (stories and scenes) to illustrate his point. Also in this book. He has a sharp eye and a lucky hand in choosing his examples.

More generally, what I find disturbing is that the book seems to be extremely badly structured. Zizek just moves from one thing to another, and often I fail to see where it connects. (Worst example, a page on the Kalevala where it’s totally unclear why that passage is there in the article). Also it’s badly written — rethorical questions abound. It is full of sentences like “Is not this … exactly the Lacanian…”. (Uhmm, well, no). Okay, international english is our lingua franca…

So, I have the feeling that 1. Zizek’s always haunted by Hegelian concepts — he cannot think in any other way (even if he tries to), (but he also does not want to think in any other way). 2. Zizek truely believes Lacanianism (through Hegel) furnishes us with the best analysis of reality.

Well. But then I thought: whereas Badiou can be really scary — if you start to think through his political philosophy, Zizek in the end is mainly funny. I guess that’s a good thing?