Beetje motregen. 15 graden. Rondje aan het einde van de middag. Rustig gereden (gebrek aan slaap). Pff, van trainen voor een week in de bergen komt niets terecht.
Marcusstraat – Amstel – Ronde Hoep West – Botsholsedwarsweg – Waver – Ouderkerk – Marcusstraat
Flinke noordwestenwind, 15 graden, bewolkt, een buitje en een heel klein beetje zon. Herfstweer, goed fietsweer, maar geen zomer. Zaterdagochtendrondje.
Marcusstraat – Beatrixpark – Oeverlanden – Badhoevedorp – Lijnden – Amsterdamse Bos – Kalfjeslaan – Amstel – Marcusstraat
Ha, dit is wel het vermelden waard. Ik heb vandaag de tourpool van Cyclingfever gewonnen. Met een straatlengte voorsprong op de rest. Er spelen 670 mensen in mee en vrijwel zonder uitzondering eindig ik in de laatste 10 (in het algemeen klassement over het hele jaar sta ik 664ste). In mijn ploeg zitten namelijk vooral renners waarvan ik het leuk vind als ze goed eindigen. Vandaag win ik met Hagen, Mollema, El Fares, Chavanel, Hivert en Roche. (Ja en dan met Sanchez en Cunego). Leuk.
Gold Mysjkin niet als ‘moeilijke dichter’? Deze bundel – nummer twee in een langlopend project – bevat uiterst toegankelijke, ik zou bijna zeggen ‘simpele’ gedichten, meest makkelijk te volgen beschrijvingen (ik bedoel: er valt niks aan uit te leggen) – en toch intrigeren ze. Ik ben er zeer over te spreken – het leverde mij een uur intens leesplezier op in de trein naar Rotterdam.
Lees hier een deel: www.meulenhoff.nl…rekenkunde-van-de-tastzin.html
Kun je te veel Bolaño lezen? Natuurlijk niet. Maar niet alles van Bolaño is even interessant. Deze bundel bevat vertalingen van Bolaño’s opstellen, lezingen en columns over literatuur, (of Essays, Articles, and Speeches, 1998 – 2003 zoals de ondertitel luidt). Ik las ze. De recensies zijn voor een groot deel vrij plichtmatig, maar tonen ook Bolaño’s leesgewoontes en zijn liefde over literatuur. Een aantal essays geven goed inzicht in zijn opvattingen en ontwikkeling als schrijver. Ik werd vooral aangenaam verrast door de columns – daaruit verschijnt een beklijvend beeld van een gepassioneerd lezer en dichter in Blanes.
Verder heb ik er niet veel bijzonders over te melden. Voor wie van literatuur houdt, is het lezen van Bolaño een ‘bevestiging’. Je wordt gesterkt in je overtuiging dat al dat lezen ergens goed voor is.
Nederlands zomerweer. Bewolkt en benauwd, voor de 20 graden voelde het warm (te warm) aan. Geen lekker fietsweer, zeker niet in de middag, maar ik had tijd. 12.20 – 16.20. Kwam halverwege BvK tegen. Een kwartier thuis en het begon te hozen.
Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Abcoude – Indijkpad – Baambrugge – Loenersloot – Loenen – Breukelen – Tienhovense Plassen – Hollandsche Rading – Lage Vuursche – Pijnenburg – St. Janskerkehof – Crailo – ‘s Gravenland – Ankeveense Plassen – Driemond – Gaasp – Weespertrekvaart – Marcusstraat
Vier pisweer, en eindelijk tijd om een stukje te fietsen. Wat doe je dan? Fietsen. 20.30 – 22.10. Regen, 14 graden (toch was het niet koud), en harde zuidwestenwind. Geen lastige wind, en je kon heel hard rijden. Lekker gereden, lekker in de regen – en je hebt de weg voor jezelf.
Marcusstraat – Amstel – Ouderkerk – Ronde Hoep West – Veldweg – 2e Botsholsedwarsweg – Waver – Ouderkerk – Ouderkerkerplas – snelweg – Amstel – Marcusstraat
De Chaos Computer Club heeft het maar eens onderzocht: hoeveel valt er nou eigenlijk af te leiden uit de data van het mobiele telefoonverkeer – alleen de contactdata – dus wanneer was de telefoon waar – data die op zich vrij betekenisloos zijn. Conclusie: een heel leven: http://www.zeit.de/digital/datenschutz/2011-02/vorratsdaten-malte-spitz/
Phew. Twee dagen doorpezen (11:00 – 2:00 en 10:00 – 0:00), maar het is gelukt. De eerste versie van de tekst voor het programmaboekje voor Kontraste – 14 tot en met 16 oktober in Krems, Oostenrijk – is opgestuurd. (Nu volgen nog aanpassingen, toevoegingen, redactie, vertaling, design, correctie). Een tipje van de sluier? (namen en PR-tekstjes voor de programma’s), zie de website: http://www.kontraste.at.
We kregen de dvd Baby Mozart cadeau, omdat een andere baby zo genoot als hij voor de televisie werd gezet met die dvd en daarna zo goed sliep. Ik vind het niet prettig als R. als ‘transfixed’ naar de televisie staart. Dus een groot voorstander van Baby Mozart ben ik niet. R. luistert sinds de 3 maanden is met plezier naar Schubert en Haydn, en sinds kort vind ze Duke Ellington ook leuk. Ik zou dat vaker moeten opzetten. De titel Baby Mozart wekt bij mij de verwachting van slechte MIDI-bewerkingen. Is het ook nog een Disney-productie. Geen f***ing Disney voor mijn kind! F***ing indoctrinatie, hersenspoeling tot gedweëe consument! Verboten!!!
(Er valt weinig tegen te beginnen. Jaren geleden ging ik met een vierjarige naar de videotheek, wilde hoe dan ook niet terugkomen met ‘junk’. Het bleek onvermijdelijk. Ik stond erop dat we Wallace & Gromit leenden, maar dat ging alleen door als we ook een Barbie-dvd meenamen. “Maar dat is voor grotere kindjes”. Hielp niet. De Barbie-dvd werd overigens niet uitgekeken, ze vond het een beetje eng. En gelijk had ze. Die Barbie-dvd was echt eng. Doe mij maar Barbapappa).
Afgezien van de intro’s valt het wel mee met Baby Mozart. We checkten het gisteren heel snel. De poppenanimaties zijn best te harden. Toch vind ik het niks: je baby voor de kijkbuis zetten met een Disney-dvd.
F. zette R. vandaag na het eten voor de televisie met Baby Mozart. Om te zien of ze het leuk zou vinden. R. was ook niet onder de indruk. Ik liep naar de stereo-installatie en pakte een oude tape met een vioolconcert van Bach. Bij de allereerste klanken keek ze meteen enthousiast op, kraaide en kwam heel snel naar de luidsprekers toe gekropen. Veel beter. Baby Mozart in de steek gelaten.
Hoop voor de toekomst? Ik maak me geen illusies. Ik geloof ook niet dat R. hiermee tekenen van smaak of onderscheidingsvermogen toont. Al zou dat natuurlijk wel leuk zijn. Het is een mooie anekdote, niet meer dan dat. Maar wel een die ik zal gebruiken als het gaat om de vraag of je kunst moet aanpassen aan je publiek, of je het moet versimpelen om het ‘binnen’ te laten komen. Ik geloof daar niks van. Ik begrijp heel goed dat een kind een sonate van Mozart waarschijnlijk mooier vindt dan een orkestwerk van Boulez, maar ik zie geen enkele reden om Mozart te arrangeren voor kinderen. (Met Scelsi, Nono of Stockhausen wordt het argument al lastiger, omdat je daar naar de pure klank kunt luisteren).
Ik kan er ironisch over doen, maar ik vond het natuurlijk wel leuk. (De keren dat R. gebiologeerd naar de tevee kijkt als ze ‘s avonds eens laat is wakker geworden en F. haar heeft gevoed terwijl ze Hollywood-crap kijkt, dat vermeld ik natuurlijk niet).