Oké, geen dringende deadlines, mooi weer in het vooruitzicht, nog geen vakantiedagen opgenomen dit jaar. Ik ga naar de camping.

En het min of meer klassieke avondrondje vanaf de camping. Erg fijn.

Tweede Pinksterdag, verjaardagslunch in Utrecht, Oog in ‘t Al. Warm en zonnig. Heen en terug ongeveer dezelfde route en ongeveer even lang op de fiets. Druk.

Zondag. Te warm, vond ik, en pas wat later in de middag gaan fietsen, niet zo ver. En dan terug naar Amsterdam.

Rondje Amersfoort – Zeist. Zomers. Felle zon. 26 graden. Beetje westenwind. Het is mij al snel te warm (ook omdat ik dan liever ga zitten lezen), en deze 80+ waren meer dan genoeg. (Plan was tot bij Veenendaal, en ook nog incalculeren dat ik misschien die avond nog zou terugrijden naar Amsterdam, afhankelijk van de plannen van de anderen). En het ‘gravel’ wat gemeden vanwege de verwachte drukte.

Zomers warm. Einde middag even heen en weer naar het Amsterdamse Bos (Lyotard lezen in de zon). Ook om mn nieuwe fietsschoenen te testen.

En na de burenbarbecue bij het laatste uur zon naar de Fransche Kamp.

Ik miste de camping (slecht weer). Dus in de loop van de middag naar Fransche Kamp om daar wat te ‘hangen’. Bewolkt, warmer, harde westenwind.

En in de avond terug, net voor donker. De wind was grotendeels gaan liggen.

Gele lissen, zuring, boterbloemen, en beter weer dan verwacht. Het bleef droog, even kwam de zon er zelfs door, en toen besloot ik nog een stukje extra te rijden tot Maarssen en terug – was weggereden met het plan om 40 a 50 te rijden. Zuidwestenwind. Niet warm, opnieuw een dag met winterjack in mei.

Rondje Noordwijkerhout. In volle winteruitrusting. Overschoenen, dikke sokken, spatbordjes, winterjack. Dat leek me overdreven, maar ik was blij dat ik ook nog mn handschoenen meegenomen had. Alleen mn wintermuts niet. Koud. En kans op buien. De spatbordjes waren niet nodig want ik wist de buitjes te vermijden (rechtsaf bij Rijsenhout), op een paar spetters na was het zelfs droog, en bleef ook de weg droog. Zuidwestenwind, maar in het begin even noordelijk. Aan het einde nog even wat zon, toen gingen de handschoenen uit.

Toch nog een Hemelvaartritje – in de avond, als het is opgeklaard. Noordenwind en koud – na regen. Maar met de zon laag over de weilanden, bloeiend fluitenkruid en zuring: mooi.

Laat ik er een Flevotweedaagse van maken, dacht ik. Fikse noordoostenwind, zon en soms bewolkt. Best fris. Poging om wat stukjes van Almere te verkennen die ik altijd (met reden) oversla. Ik wilde het er toch weer eens op wagen. Slecht idee. Nog altijd een bouwput– waar sommige online kaarten je al een Olympuspark beloven. En jammer dat de nieuwste nieuwbouwwijken niet meer hebben wat fietsen door Almere zo aantrekkelijke maakt: vrijliggende fietspaden door groene corridors. Jammer. Wel een gravelrondje om het park en bij het oversteken van de Godendreef een bord ‘einde fietspad’ huh? en begin van onverhard tractorpad. Daarentegen is het hele route van de kop van het van Wagtendonkpad tot aan (en voorbij) het Beginbos nagenoeg perfect en puur fietspadenfietsplezier. Daar ging het me om.