Na een dag werken in Rotterdam toch in de avond naar Fransche Kamp. Met twee volle tassen. Wind in de rug, wel fris. En net voor donker nog een rondje over de Bussumse Heide en door het Spanderswoud.

Nog een lentedag, nog een keer naar Fransche Kamp. Warm deze dag.

Een heel klein ommetje door het bos, en dan terug naar huis.

En omdat het mooi weer is nog eens naar Fransche Kamp, Eindloos vertier lezen en wat werken.

Net voor ik terug moet nog een klein rondje over de Bussumse Heide en door het Spanderswoud. Zonnig. En dan terug naar huis met de wind in de rug.

Echt april: aangename zon en frisse wind (oost vandaag). Naar de camping, om daar te werken en te lezen.

En weer terug, met de wind in de rug.

Zonnig en aprilfris lentweer. Met twee volle tassen naar de caravan.

Kort rondje Corversbos en Spanderswoud – meer zin om in de zon Eindeloos vertier te lezen. Dan huiswaarts met wind die van west naar oost draait.

Naar Fransche Kamp. Caravan soppen.

Dubbelrondje heide en bos: krentenbloesems en pril groen blad. Dan huiswaarts in de zon.

Einde middag naar Fransche Kamp. Zon en fris. Hij staat op z’n plek, de schaftkeet, de pipowagen. Cover eraf, recht gezet en op z’n pootjes. De komende dagen schoonmaken, inruimen, en inrichten.

En met een minirondje door het bos weer terug naar huis. Fris en volop zon.

Flinke westenwind, later zuidwest. Fris, eerst nog wat zon, dan grijs. Over verharde wegen om Bussum. Even kijken op Fransche Kamp. Via Horstermeer terug.

Fransche Kamp-seizoen is begonnen. Heen. Wind mee. Fris met zon. Bladeren harken.

En terug tegen de wind in. Net voor de regen thuis.

Echt, ik ben eigenlijk Robert Creeley. AI suggereert zulks, althans vandaag. Ik googlede voor het eerst sinds jaren weer eens uit nieuwsgierigheid mijn eigen naam (en dan met google, niet met een van de zoekmachines die ik normaliter gebruik). Kijk maar:

Dat herinnert me er aan dat 20 jaar geleden iTunes een klein stukje muziek van mijzelf automatisch toeschreef aan Felix Hess…

(Eigenlijk is het zo dom en plat en oninteressant dat het niet eens een blogje waard is).

((Weer eens een dagje tekst doorploegen, wegens haast en weinig tijd en te veel tekst via de snelroute Engels –> Deepl–> ‘Nederlands’ –> redactie, en verbazing over de middelmatigheid, gebrek aan taalgevoel, ‘zo zeg je dat niet’, ‘f*ck wat is er mis in deze zin?’ – van de DeepL-tekst. En steeds weer: ‘dit ziet er op het eerste gezicht heel plausibel en goed uit…en dan, nee hier staat klinklare onzin of omhaal van woorden’, dat soort-van-gevoel. Niet dat mijn teksten nou zo goed zijn, helemaal niet. Maar de doodsheid van de AI-tekst, die waarschijnlijk alleen maar gevoeld wordt door mensen die ook wel een poëzie lezen – zucht, zucht, zucht. Vul de ‘rant’ maar aan.))