Driemond voor gevorderden. Met een lusje Gein en Gaasperzoom. Flauw zonnetje, vooral bewolkt. 7 graden, heel aangenaam. Rondje voor R. ophalen van school. (Volgens de GPS vlieg ik in Diemen over de snelweg en dwars door de flats. Maar beter ook).
1217 / 77 / 3.10
Rondje Rijnlanderweg. Zon! De straten bleven nat. In een heel enkele bocht in de schaduw was het glad. Weinig wind. Bij de ringvaart aangekomen zag ik de wolken langzaam binnendrijven, terug noordwaards (over wegen waar ik bijna nooit rij). (Langs de plek waar aan de ene kant een boerderij staat die Altena heet en aan de andere kant van de straat de Adrianushoeve). Eindelijk weer ‘ns een iets langer tochtje.
Zicht vanaf Hoofdweg/Bilderdammerlaan over de polder.
1216 / 61 / 2.20
Rondje Ankeveen. Semi-droog, 3 graden, noordwestenwind. Stond even onder een brug om een bui voorbij te laten trekken en schampte een ander, maar verder ‘droog’ gereden. Vieze modderfiets. Er lagen nog sneeuwresten en zelfs ijs op sommige sloten. Mijn achterwiel maakte een vreemd geluid toen ik wegreed. Het koste me 5 minuten om er achter te komen dat er een halve liter water in de velg zat te klotsen. In ieder geval viel er weer te fietsen.
Diemerpolder
1209 / 33 / 1.21
Rondje Gein in de koude regen. Het smerigste weer waarbij ik toch ga fietsen: 3 graden en vieze regen. (Na natte sneeuw). Eerste half uur droog, dan steeds hardere regen. Hoopte om de bui heen te kunnen rijden, maar zat er bijna een uur in. Dat is wel een beetje de limiet. Net niet koud geworden. Later ‘s middags op de stadsfiets nog 2x dwars door de hagel.
Jollj ceramiche
Ik heb er een nagemaakt shirtje van gekocht: Jollj ceramiche. Lichtblauw, zwart, wit. Een wielerploeg van net voor ik het wielrennen ging volgen. Ik dacht eigenlijk dat de ploeg maar 2 of 3 jaar bestond, maar het ze bestond een paar jaar langer. Ik kende ‘m vooral als de ploeg waarvoor Fausto Bertoglio reed toen hij verrassend in 1975 de Giro won. (Galdos wist hem er niet af te rijden in de laatste etappe die eindigde op de top van de Stelvio. Het was de Giro waarin Roger de Vlaeminck vierde werd). En ik wist dat een jonge Giovanni Battaglin er bij reed. Ik was altijd fan van Battaglin. Om zijn naam. Het was in de tijd dat ik van wielrenners kende van de uitslagen in de krant en piepkleine berichtjes. Vuelta en Giro waren niet op televisie (in Nederland). Pas in de afgelopen jaren heb ik ze zien rijden – in ‘vintage’ opnames. Vanaf 1977 heb ik het wielrennen live op televisie gevolgd. Precies daarom fascineert de periode net daarvoor me misschien wel het meest…
Waarom precies weet ik ook niet, maar ik was ook fan van de fenomenale Noorse tijdrijder Knut Knudsen – ook enkel een naam uit de uitslagen, en van de sprinter Pierino Gavazzi. Bij Gavazzi speelde dat hij kopman was van een kleine ploeg, Knudsen reed indertijd bij Bianchi, en dat was verreweg mijn favoriete ploeg (met op een bepaald moment Gianbattista Baronchelli, Silvano Contini en Tommy Prim).
Ik kijk nu wie er in de jaren 1973-1977 bij Jollj ceramiche reden, en zie, behalve Battaglin ook Knut Knudsen en Pierino Gavazzi. Blijkbaar het juiste shirtje voor mij.















