Echt, ik ben eigenlijk Robert Creeley. AI suggereert zulks, althans vandaag. Ik googlede voor het eerst sinds jaren weer eens uit nieuwsgierigheid mijn eigen naam (en dan met google, niet met een van de zoekmachines die ik normaliter gebruik). Kijk maar:

Dat herinnert me er aan dat 20 jaar geleden iTunes een klein stukje muziek van mijzelf automatisch toeschreef aan Felix Hess…

(Eigenlijk is het zo dom en plat en oninteressant dat het niet eens een blogje waard is).

((Weer eens een dagje tekst doorploegen, wegens haast en weinig tijd en te veel tekst via de snelroute Engels –> Deepl–> ‘Nederlands’ –> redactie, en verbazing over de middelmatigheid, gebrek aan taalgevoel, ‘zo zeg je dat niet’, ‘f*ck wat is er mis in deze zin?’ – van de DeepL-tekst. En steeds weer: ‘dit ziet er op het eerste gezicht heel plausibel en goed uit…en dan, nee hier staat klinklare onzin of omhaal van woorden’, dat soort-van-gevoel. Niet dat mijn teksten nou zo goed zijn, helemaal niet. Maar de doodsheid van de AI-tekst, die waarschijnlijk alleen maar gevoeld wordt door mensen die ook wel een poëzie lezen – zucht, zucht, zucht. Vul de ‘rant’ maar aan.))